(  248  ) 
iandsch  voile  rechl  te  doen  gewordeii  In  een'  open  brief  aan 
den  opsleller  van  het  Nederduitsch  tijdschrift  (6»i«  jaargang, 
l**«deel),  bewees  hij  ôaI  Neder Iandsch  de  eenige  naam  is 
die  zich  welenschappelijk  laat  verdedigen,  de  eenige  die 
geene  aanleiding  toi  eene  verkeerde  opvalting  geven  kan. 
Hij  verkreeg  dan  ook  de  wijziging  van  den  tilel  in  dien  van 
Nederlandseh  tijdschrift  (  1  ). 
Op  bel  congres  le  Brugge  (1862)  verdedigde  hij  de  eenheid 
van  taal  tegen  de  slrekking  van  sommige  Weslvlaamsche 
schrijvers  om  hun  provincialen  tongval  tôt  middel  van  alge- 
meene  beschaving  le  gebruiken.  De  slrenge  berisping  van  dit 
misbruik  vernieuwde  hij  nog  helzelCde  jaar  in  eene  uilvoe- 
rige  beoordeeling*der  Gedichten,  Gezangen  en  Gebeden  van 
den  E.  IL  Guido  Gezelle  (Nederduitsch  Maandschrift, 
Iste  jaargang,  2'i«  deel). 
Maar  de  eenheid  van  taal  moest  ook  in  de  eenheid  van 
speliing  hare  uitdrukking  vinden.  «  Ééne  laal,  zeide  hij  in 
1860  te  's  Herlogenbosch,  ééne  laal,  ééne  speliing,  dit  zij  van 
beden  af  onze  leus!  Weg  met  al  de  hinderpalen  die  de  broe- 
derlijke  vereeniging  van  al  de  telgen  uit  den  Nederlandschen 
stam  gesproten  zouden  kunnen  vertragen,  die  de  volkomene 
insnaelling  onzer  iwee  dialeclen  zouden  kunnen  verhinde- 
ren!  »  Die  oproep  vond  gehoor.  In  HoUand  werd  de  gebruikte 
speliing  door  de  redactie  van  bel  Woordenboek  nauwkeurig 
onderzocht,  en  een  nieuw  stelsel  door  De  Vries  en  Te  VVinkel 
tôt  stand  gebracht.  In  België  was  de  algemeene  stemming 
(1)  In  het  derde  deel  van  denzelfden  jaargang  komt  hij,  in  een 
tweeden  brief,  op  dit  punt  terug,  tôt  wederlegging  van  het  gevoe- 
len  van  den  heer  L.  Jottrand  ,  die  aan  den  naam  van  Nederduitsch 
de  voorkeur  gaf. 
