{  253) 
de  zoo  wel  verdiende  rust  kwam  oogelukkig  te  laal,  eu 
Heremans  werd,  den  13°  maart  1884,  in  den  vroegiijdigen 
ouderdom  van  59  jaren,  aan  deze  aarde  onttrokken.  Talrijke 
maatschappijen  en  een  lange  sloet  vrienden  en  vereerders 
van  den  afgestorvene  volgden  hem  lot  zijne  laatsle  rustplaats, 
Verscheidene  redevoeringen  werden  bij  de  lijkplechtigheid 
uitgesproken  (1),  gedichten  van  Hiel  en  Virginie  Loveling 
werden  er  voorgelezen  en  vêle  dagbiaden  wijdden  uitvoe- 
rige  arlikels  aan  de  herinnering  van  zijn  leven  en  zijne 
werken  (2). 
«  In  Noord-Nederland,  schreef  D"-  Jan  ten  Brink  in  het 
Nieuws  van  den  dag,  zal  ieder  ietlerkundige  of  lettervriend 
die  de  Nederlandsche  ïaalcongressen  pleegt  le  liezoeken 
zich  zijuer  herinneren.  Zoodra  hij  te  voorschijn  trad,  vond  hij 
enkel  vrienden.  In  zijn  geeslig  oog,  scheen  voortdurend  een 
glimlach  van  louter  welwillendheid  te  fonkelen.  De  uitdruk- 
king  van  zijn  fijn  gesneden  gelaat  was  in  voikomen  harmonie 
met  zijn  nobel  en  eerlijk  hart.»  Bij  ons,  voegen  wij  hierbij,  zal 
(1)  Door  de  heeren  A.  Callier,  rector  der  hoogeschool ,  professer 
P.  Fredericq,  den  waardigen  opvolger  van  Heremans,  Lippens, 
burgemeester  van  Gent,  Wagener,  Jules  de  Vigne,  Max  Rooses, 
Willem  Rogghé,  Bergmann,  oud-burgemeester  van  Lier ,  en  Frans 
Retsin,  student. 
(2)  Het  Volkshelang  en  bel  Morgenblad  van  Gent,  de  Kleine  Gazet 
van  Antwerpen,  de  Nederlandsche  spectator  van  's  Gravenhage,  de 
Portefeuille  van  Amsterdam  ,  de  Lierenaar  van  Lier,  het  zondags- 
blad  van  bet  Nieuws  van  den  dag  van  Amsterdam ,  de  Toekomtt  en 
het  Nederlandsch  Muséum.  Eene  vrorae  band  heeft,  onder  den 
titel:  In  memoriam  J.-F.-J.  Heremans,  een'  pracbtvollen  bundel 
doen  verscbijnen ,  waarin  men  deze  levensberichten  benevens  de 
lijkredenen  en  gedichten  vereenigd  vindt. 
