(317  ) 
Toen  Verlat  ecn  paar  jaren  nadien  de  school  veriiet, 
trad  hij  in  het  atelier  van  de  Keyser  en  volgde  terzelfder 
tijd  de  leergangen  der  Académie.  Veertig  jaar  later,  spre- 
kende  over  de  inrichting  van  het  hooger  kunstonderwijs 
te  Antwerpen,  herdenkt  hij  met  erkentelijkheid  de  lessen 
zijns  meesters  en  gewaagt  met  ingenomenheid  van  het 
oude  gebouw,  een  mcesterstuk  van  gothischen  stijl, 
waarin  hij  die  lessen  ontving. 
«  Samen  metGuffens  vverd  ik  aanvaard,  zegt  hij,  in  het 
»  bijzonder  atelier  van  de  Keyser  in  het  oude  Vleesch- 
■»  huis.  Niets  schilderachtiger  dan  die  oudérwetsche 
»  werkplaatsen  met  hunne  blauwe  en  witte  yloersteenen, 
»  hunne  ciken  balken  en  zolderingen.  De  meesler  kwam 
»  binnen  langs  den  Zuidertoren,  de  leerlingen  langs  den 
»  Noordertoren.  Het  atelier  van  de  Keyser,  waar  hij  toen 
»  den  Slag  van  Woeringen  sehilderde,  was  van  dit 
»  zijner  leerlingen  gescheiden  door  eene  prachtige  zaal 
»  met  eiken  beschot,  waartegen  een  groot  getal  portrct- 
»  ten  van  dekens  der  oude  Beenhouwersgilde,  met 
»  hunne  stcrk  uitgesproken  Vlaamsche  trekken,  krachtig 
»  uitkwamen.  Eenige  dezer  waren  voortreffelijk  geschil- 
»  derd. 
»  Bij  de  Keyser  waren  wij  een  dertigtal  leerlingen, 
»  ondcr  welke  Hamman,  Lies,  Sweerts,  Wittkamp.  De 
»  eenen  maakten  schilderijen,  de  anderen  teekenden 
»  doode  natuur.  De  meester  bezocht  ons  zoo  dikwijls  wij 
»  het  verlangden,  maar  er  was  niets  geregelds  in  zijne 
»  manier  van  ons  werk  te  verbeteren.  Hij  was  hoege- 
w  naamd  niet  streng;  maar,  onvermoeibaar  werker  als 
»  hij  zelf  wras,  eischtc  hij  van  zijne  leerlingen  dat  zij  vlij- 
»  tig  waren  en  liet  hun  zelfs  toe  de  lessen  der  Académie 
