(  318  ) 
»  te  volgen.  Daar  hadden  wij  voor  professorvan  samen- 
»  stelling  en  uitdrukking  den  bestuurder  Wappers,  van 
»  schilderkunst  Dyckmans,  van  teekenen  Vcrschaeren, 
»  van  ontleedkunde  Josef  Geefs,  van  geschiedenis  Busch- 
»  mann.  Wij  kregen  somtijds  Vlaamsche  voordrachten 
»  van  Conscience,  wiens  eenvoudig  maar  overtuigd  en 
»  medesleepend  woord  zonder  gezwollenheid  noch 
»  schoolvosserij  eenen  onuitvvischbaren  indruk  in  mij 
»  nagelaten  hecft. 
»  De  toegevendheid,  waarmede  de  Keyser  aan  zijne  leer- 
»  lingen  toeliet  de  lessen  der  Académie  te  volgen,  ont- 
»  stond  uit  zijne  bezorgdheid  oni  hunnen  eigenaardigen 
»  en  persoonlijken  aanleg  in  niets  tegen  te  werken.  Van 
»  al  de  vrije  ateliers  is  het  waarschijnlijk  die  van  de 
»  Keyser  geweest,  waarde  meest  uiteenloopende  kunste- 
»  naars  zijn  uit  voortgekomen.  Sweerts  en  Guffens  heb- 
»  ben  zicli  op  de  muurschildering  toegelegd  ;  zij  hadden 
»  van  jongs  af  eene  voorliefde  voor  het  teekenen.  Ham- 
»  man  verkoos  het  historisch  vak,  Lies  het  portret  en 
w  de  onderwerpen  vol  gemoedelijkheid  en  wijsgeerig 
»  gevoel;  ik  hield  het  met  mij  ne  apenstukken  en  andere 
»  leerlingen  verkozen  andere  vakken.  » 
Later  prees  Verlat  nog  in  de  Keyser,  Wappers  en 
hunne  tijdgenooten,  dat  zij  den  eersten  invloed  der 
Fransche  School,  vertegenwoordigd  door  David,  afweer- 
den,  dat  zij  terugkeerden  naar  den  ouden  degelijken 
Vlaamschen  trant  en  den  draad  der  vaderlandsche  kunst, 
afgebroken  onder  het  Fransch  bewind,  vveer  samen- 
knoopten.  Hij  vergat  daarbij  niet,  dat,  indien  zij  de  oude 
overleveringen  volgden ,  de  Fransche  kunstenaars,  na 
David  gekomen,  hun  den  weg  hadden  gewezen.  Hij  zelf 
