(  320  ) 
neo-classieke  David  en  zijnc  school  hadden  niet  enkel  de 
helden  van  oudRome  geschilderd,  maar  hadden  ook  aan 
de  grootc  mannen  van  den  nieuweren  tijd  eene  plaats 
toegekend  in  de  kunst.  Hetzelfde  deden  ten  onzenl  Van 
Bree  en  zijnc  tijdgenooten,  de  Keyser,  Wappers  en  de 
scïiilders  hunner  school.  Na  de  omwenteling  van  1830 
was  men  met  voorliefdc  de  geschiedenis  vanBelgië  gaan 
bestudeeren  en  hare  glorierijke  feiten  in  het  licht  gaan 
stellen.  Het  Gouvernement  moedigde  eene  bewegingaan, 
die  het  jonge  koningrijk  deed  wortelen  in  vroegere 
eeuwen,  die  de  Belgen  beter  bekend  moest  maken  met 
de  geschiedenis  van  hun  land  en  er  hun  aldus  meer  liefde 
moest  voor  inboezemen.  Conscience,  gedreven  door  de 
gehechtheid  aan  eigen  taal  en  eigen  stam,  schreef  zijne 
vaderlandsclie  romans  om  aan  de  Vlaminffen  liun  roem- 
s 
rijk  verleden  te  herinneren  ;  de  Antwerpsche  schilders 
dier  dagen  beproefden  met  het  penseel  wat  hij  met  de  peu 
bewerkte.  Ook  Verlat  begon  met  vaderlandsclie  onder- 
werpen  te  behandelen,  maar  waar  hij  in  zijne  eerste  stuk- 
ken  de  helden  naar  den  smaak  van  den  dag  vierde,  laat 
hij  ze  samengaan  met  die  van  eigen  keuze.  Reeds  in  184:) 
zond  hij  naar  de  driejaarlijksche  tentoonstelling  van 
Antwerpen  een  stuk  met  levensgroote  figuren,  voorstel- 
lende  Pepyn  de  Korte  in  het  strijdperk  eenen  leeuw  doo- 
dende,diemeteenenstiervecht.  Naar  de  tentoonstelling  van 
Brussel  zond  hij,  in  1845,  Carloman  op  de  everzwijnsjacht. 
De  jonge  kunstenaar  îiet  zich  een  poosje  medesleepen 
door  het  voorbeeld  zijner  meesters,  maar  hij  voelde  zich 
meer  aangetrokken  door  de  dierenschildering  dan  door 
het  episch  vak.  Hij  zei  dan  ook  na  de  eerste  proefne- 
ming  vaarwel  aan  de  vaderlandsclie  helden  en  schilderde 
