(  330  ) 
potsierlijk  pak  maken  met  de  draaiorgel  en  de  rinkel- 
trom  een  scherp  contrast  van  straatpret  en  deerniswek- 
kende  ellende;  erligt,  zooals  in  meerdere  van  Verlat's 
apenstukken,  bitterehumor  in,  maarook  diep medelijden. 
En  net  stuk  is  geschilderd  met  een  gevoel  van  deelneming 
en  een  rijpheid  van  kunst,  die  het  tôt  een  parel  van  het 
fijnste  water  maken.  Verlat  was  zestig  jaar  oud  toen  hi.j 
het  vervaardigde  ;  zijne  hand  was  zoo  vast,  zijn  koloriet 
zoo  frisch,  als  in  het  midden  zijner  loopbaan. 
Wij  zouden  nog  meer  stukken  kunnen  aanhalen,  waarin 
het  geestesleven  der  dieren  wordt  afgebeeld,  maar  het 
zou  ons  te  verre  leiden.  Herinneren  wij  slechts  de 
Begeerlijkheid,  een  hond  loerende  op  den  boterham  van 
een  kind;  de  Genadige  Vorst  »1880),  een  groote  hond,  die 
toelaet,  dat  een  kleine  zieli  te  goed  doet  aen  een  been  ; 
Gulzig  en  lui,  sober  en  werkzaam,  verpersoonlijkt  door 
een  zvvijn  en  een  ezel,  in  den  Cercle  artistique  van  Ant- 
werpen. 
Verlat  schilderde  wel  eens  eenvoudige  conterfeitsels 
van  dieren,  maar  hij  lioudt  te  veel  van  leven  en  beweging 
om  niet  bij  voorkeur  onderwerpen  te  kiezen,  waarin  zijne 
helden  lmnnen  moed  toonen  en  hunne  spieren  spannen. 
Talrijk  zijn  de  stukken  van  dien  aard,  die  hij  voortbracht. 
Wij  spreken  niet  eens  van  zijn  Pepyn  en  zijn  Carloman 
uit.de  eerste  jaren,  maar  herdenken  slechts  zijn  Vracht- 
rijder  (1857);  zijn  Hond  die  de  kudde  verdedigt  (1858), 
toehoorendc  aanhet  Muséum  van  Brussel  ;  zijn  Wolven  om 
een  Reebok  vechtende  (1871);  zijn  Tijdige  hulp  (1872), 
toehoorende  aan  Mev.  Florent  Joostens;  zijne  Vechtende 
Arenden  (1885);  zijn  Everzwijn  door  Honden  aangevallen. 
Er  is  geen  dier  stukken,  waarin  niet  deuiterste  inspanning 
