(  336  ) 
de  oogen  van  maakt.  Maar  het  is  geen  doode,  het  is  niet 
de  man  der  smart,  die  geboet  heeft  voor  de  ongerechtig- 
lieden  der  mensehen  van  aile  tijden,  het  is  veeleer  een 
jonge  god,  afgebeeld  met  een  heidenschen  eerbied  voor 
het  schoon  mensehelijk  liehaam.  een  slapende  zoon, 
die  met  een  gebaar  van  liefde  den  arm  op  den  schoot 
zijner  moeder  legt.  Maria  is  een  beeld  van  stomme  smart 
nitgedrukt  op  eene  oorspronkelijke  wijze.  Zij  heeft  hare 
handen  op  haar  hoofd  gevouwen  en  leunt  achterover 
tegen  den  stam  van  het  kruis.  Zoon  en  moeder  met  den 
H.  Joannes,  die  in  den  achtergrond  een  bescheiden 
plaats  inneemt,  vormen  een  wijselijk  gevormd  geheel, 
getuigende  dat  Verlat  als  uitvoerder  niets  meer  te  leeren 
heeft,  dat  hij  als  opvatter  nog  geene  hijzondere  eigen- 
aardigheid  bezit.  Deze  sehilderij  bewijst  daarenboven 
lioe  de  invloed  der  Parijzenaars  en  der  school  van  Ingres 
Verlat  tôt  een  meer  gelouterde  kimst  had  verheven  dan 
die  welke  hij  in  Antwerpen  gekend  had;  maar  ook  hoe  die 
Fransche  schoolsche  kunst  den  Vlaamschen  geest  over- 
heerschte  en  deed  ontaarden. 
Wilde  hij  in  de  historie-schildering  wezenlijk  zieh  zel- 
ven  terugvinden,  dan  moest  hij  van  midden  veranderen. 
Dit  gebeurde  in  1869.  Verlat  werd  toen  door  den  groot- 
hertog  van  Weiraar  geroepen  om  aan  de  Académie  der 
residentie  een  sehilders-atelier  te  openen.  Hij  aanvaardde 
en  gedurende  de  jaren  4870  tôt  1874  verbleef  hij  in  de 
kleine  Duitsche  stad.  Hij  stond  er  in  hooge  gunst  bij 
de  hertogelijke  familie  en  verkeerde  er  op  vriendschap- 
pelijken  voet  met  tal  van  beroemdheden  :  Liszt,  Viardot, 
Lassen,  Servais  en  anderen,  die  hem  het  verblijf  in  het 
voormalig  Duitsch  Athene,  dat  nog  iets  van  zijnen  vroe- 
