(  339  ) 
rusten.  Het  is  geene  maagd,  het  is  eene  moeder;  geen 
liemelsche  verschijning,  een  aardsche;  eene  vrouw  uit 
het  volk,  gebouwd  om  den  strijd  des  levens  te  strijden  en 
niet  bereid  om  zich  zonder  tegenweer  door  het  noodlot 
te  laten  verslaan.  De  Evangelisten  zijn  deels  mannen 
zooals  de  schilder  er  dagelijks  ontmoette,  deels  doen  zij 
met  hun  donker  opzicht  en  Semitisclie  trekken  aan 
Oosterlingen  denken;  het  zijn  geene  dweepende  verkon- 
digers  eener  leer  van  liefde  en  versterving,  het  zijn 
gespierde  werkers,  koene  kampers  tegen  de  moeilijkhe- 
den  des  levens.  Het  kind  Jésus,  de  mollige  slaper  is  een 
doorgezond  wicht,  blank  van  huid,  vast  van  vleesch. 
Maar  in  die  groep  van  zeer  gemengde  menschensoorten, 
in  wiergeesten  niets  de  hoogere  vlam  heeft  ontstoken, 
wat  kerngezondheid  van  liehaam,  wat  prachtige  gestalten 
en  wat  heerlijke  kleuren  !  Hier  bemerkt  men  dat  Vcrlat 
veel  beslister  naar  het  realism  overgaat,  maar  to-ch  het 
recht  van  het  aeademisch  ideaal  niet  loslaat,  en  hetzij 
<loor  zijn  glansend  koloriet,  hetzij  door  de  edele  vvezens- 
trekken  zijner  modellen,  verfraait  wat  de  nuchtere  vver- 
kelijkheid  te  alledaagsch  oplevert, 
Terwijl  hij  in  1873  aan  dit  stuk  arbeidde  en  liij  de  per 
sonages  der  Evangelische  gebeurtenissen  naar  waarheid 
zocht  af  te  beelden,  stelde  hij  zich  de  vraag  :  Maar  waar- 
om  niet  in  eens  naar  Palestina  vertrokken,  en  daar  in  de 
Seniitische  bevolking  van  nu  de  ras-  en  landgenooten  van 
den  Heiland,  en  in  de  landsehappen  dier  streek  het  too- 
neel,  waarin  het  drama  der  Verlossing  werd  gespeeld , 
gaan  studeeren?  En  met  zijnen  geest,  die  eerder  geprik- 
keld  dan  afgestooten  werd  door  de  moeilijkheden  aan  de 
uitvoering  van  een  plan  verbonden,  was  zijn  besluit  al 
