(  540   ) 
spoedig  genomen.  Hij  zou  naar  Jérusalem  gaan  wonen 
en  Christus'  leven  en  lijden  schilderen  op  de  plaats  zelve 
waar  het  geleefd  en  geleden  was.  Ilot  was  eene  nieuwe 
opvatting  van  het  afbeelden  der  heilige  geschiedenis , 
overeenstemmende  met  Verlat's  tôt  klaarder  bewustzijn 
gekomen  neiging  zoo  dicht  de  waarheid  te  naderen  als 
zijn  schoonheidszin  het  hem  toeliet,  overeenstemmende 
ook  met  de  zucht  naar  wetenschappélijk  en  kritisch  onder- 
zoek,  die  onzen  tijd  kenmerkt.  Men  had  al  eeuwen  lang 
voor  de  rollen  in  het  gewijde  drama  algemeene  mensche- 
lijfce  typen  genomen,  elke  eeuw  had  ze  naareigen  opvat- 
ting gekozen;  Verlat  wilde  ze  nu  afbeelden  zooals  zij 
er  in  de  werkelijkheid  uitzagen.  Wij  hoeven  nauwelijks  te 
herinneren.  dat  de  Semitischebevolking  vanNoord-Afrika 
sedert  een  heelen  tijd  tôt  onderwerp  was  gekozen  doorver- 
scheiden  groote  Fransche  schilders  en  dat  Horace  Vernet 
de  modellen  zijner  bijbelsche  tafereelen  onder  de  Araben 
van  Algérie  had  gezocht.  Maar  van  Algiers  tôt  Jérusalem 
is  de  afstand  groot,  menschen  en  land  versehillen  even 
zeer.  Verlat  wilde  den  bodem,  waarop  Christus  geleefd 
had,  naar  de  natuur  afbeelden  en  uitgaande  van  de  stel- 
ling,  dat  de  kenmerken  der  bevolking  dezelfde  gebleven 
waren  van  toen  tôt  nu,  wilde  hij  het  Semitische  ras  be- 
studeeren  zooals  het  daar  nog  voortbestaat.  De  pre- 
raphaëliet  Holman  Hunt  had  voôr  hem  hetzelfde  gedaan, 
maar  zijne  trouwe  afbeeldingen  van  het  hedendaagsçhe 
Palestina  waren  dienstbaar  gemaakt  aan  zijne  piëtistische 
strekking;  Verlat  zocht  alleen  waarheid,  schilderachtige 
waarheid,  de  menschen  van  toen  wilde  hij  heropwekken 
met  hun  den  adem  der  thans  levenden  in  te  blazen. 
Hij  vertrok  in  Augustus  1875,  verbleef  zes  maanden  te 
