(  344  ) 
Uaar  wat  nul  Verlat  er  in  zag,  dat  onze  schilders  bij 
voorkeur  in  het  Oosten  een  streek  zouden  gaan  bezoeken, 
waarde  waarde  van  tonen,  lichten  en  tinten  zoo  verschil- 
lend  is  van  wat  de  kunstenaar  vroeger  gezien  heeft  en 
later  zal  te  verwerken  liebben  en  waarom  hij  lmn  die 
reis  niet  eerder  afried  dan  ze  aan  te  prijzen,  begrijpen 
wij  niet.  Hadde  hij  zijne  Belgische  kunstbroeders  willen 
overtuigen  van  het  gevaar,  dat  er  voor  hen  ligt  zijn  voor- 
beeld  te  volgen,  hij  hadde  geene  andere  bewijsredenen 
kunnen  aanhalen.  Hij  zelf  was  vaardig  genoeg  om  zon- 
der  groote  inspanning  zich  te  plooien  naar  de  wetten,  die 
eene  andere  luchtstreek  geldend  maakt,  en  toch  behield 
zijn  trant  na  zijn  terugkeer  in  zijn  vaderland  iets  dat 
getuigde  van  den  invloed  van  het  nieuwe  licht,  dat  ginder 
voor  hem  had  geschenen. 
De  voornaamste  stukken  door  Verlat  in  Palestina  ge- 
schilderd  zijn  de  Vlucht  in  Egypte  en  Vox  Populi,  beiden 
van  1876,  Vox  Dei  en  Christus'  graf,  beiden  van  1877. 
\ox  Populi  is  een  tooneel  van  dommen  volkshartstocht. 
Pilatus  heeft  aan  de  priesters  en  aan  het  grauw,  dat  zij 
leiden,  gevraagd,  wien  zij  wilden  in  vrijheid  stellen  en 
zij  hebben  om  Barrabas  geroepen  en  hem  gekregen. 
Terwijl  aan  den  eenen  kant  de  mannen  der  Synagoog, 
met  haaten  valschheid  in  oogen  woord,  Christus  als  den 
verderfelijken  verkondiger  eener  valsche  leer  aanklagen, 
en  hunne  aanhangers  hem  beschimpen  en  bedreigen  met 
opgeheven  arm  en  tierende  stem,  verlaat  aan  den  anderen 
kant  de  menigte  het  pretorium,  Barrabas  in  triomf  dra- 
gende,  dansende  en  jubelende.  Daar  heerscht  het  voor- 
oordeel  door  sluwe  lieden  aangestookt,  hier  zegepraalt 
de  gemeene  ruwheid,  die  baldadigen  prêt  heeft  in  ailes 
