(  356  ) 
over  die  zaak  aan  den  Gemeenteraad  geschreven,  «  is 
eene  half  ernstige,  half  boertige  plechtigheid,  die  niet 
geschikt  is  voor  de  schilderkunst.  In  den  stoet  komen  een 
aantal  narren  voor,  die  niet  op  hunne  plaats  zouden  zijn  op 
eenen  ofticieelen  muur.  In  het  ernstig  gedeelte  ontbreekt 
het  schilderachtige  geheel  en  al  ;  er  is  geen  afwisseling  in 
de  typen;  geen  vreemd  personage,  geen  merkwaardig 
man  komt  er  in  voor.  Dit  tijdperk  was  ellendig  voor  onze 
geschiedenis  en  voor  onze  kunst.  Voor  mij  is  de  verge- 
lijking  tusschen  beide  onderwerpen  niet  mogelijk.  Ik 
gevoel,  dat  ik  met  het  eene  eene  goede  schildering  zal 
voortbrengen  en  dat  ik  met  het  andere  beneden  mijne 
taak  zal  blijven.  » 
De  Gemeenteraad  liet  zich  niet  overtuigen  door  deze 
beweegredenen  en  verwierp  met  twintig  stemmen  tegen 
vier  het  onderwerp  voorgesteld  door  den  schilder.  Dien 
ten  gevolge  nam  Verlat  nu  tôt  onderwerp  van  zijn  groot 
paneel  het  Landjuweel  van  4561  aan.  Den  10n  Octo- 
ber  1884  werd  de  overeenkomst  tusschen  het  stedelijk 
bestuur  en  den  kunstenaar  geteekend.  Hij  zou  eene  som 
van  honderd  duizend  frank  bekomen,  die  hem  bij  tien- 
den  zou  uitbetaald  worden  ;  het  geheele  werk  moest  vol- 
tooid  zijn  den  10n  October  1894.  Eerst  vier  jaar  na  den 
datum  der  overeenkomst  den  20"  September  1888,  was 
het  eerste  stuk,  een  der  twee  kleine  paneelen,  het  Stand- 
beeld  van  den  hertog  van  Alva  door  de  straten  van  Antwer- 
pen  gesleept,  voltooid. 
Het  is  een  der  laatste  werken  van  Verlat  en  daardoor 
bijzonder  belangwekkend.  Het  toont  ons  welken  trant  hij 
na  zijnen  terugkeer  uit  Palestina  had  aangenomen.  Hij 
heeft  weer  de  bonté,  blijde  tonen  van  de  noordelijke 
