(  363  ) 
niet  mocht  verstaan  vvorden.  Hij  gai*  zijne  ontstemming 
luchtineene  zitting  van  den  Cercle  artistique  van  Antwer- 
pen,  in  de  dagbladen  en  in  den  brief  aan  den  burgemees- 
ter,  waarvan  wij  hooger  gevvaagden.  Men  liet  hem  protes- 
teeren  en  nam  aan  wat  hij  in  1879  goed  vond  en  in  1880 
afkeurde. 
Toen  hij  nu  den  15"  Oetober  1885  bestuurder  der  Aca- 
démie genoemd  was,  begon  de  strijd  van  1880  voor  net 
goede  recht  van  liet  gesticht,  aan  wiens  hoofd  hij  stond, 
op  nieuw,  maar  onder  eenen  anderen  vorm.  Hij  had  met 
leede  oogen  gezien,  dat  de  leergangen  van  samenstel- 
ling  en  uitdrukking  van  het  programma  der  Académie 
geschrapt  en  bij  dat  van  het  Hooger  Kunstgesticht  gevoegd 
waren.  Hij  klaagde  er  echter  niet  meer  over,  maar  gaf 
doodeenvoudig  zelf  in  zijne  klas  van  dierenschildering 
les  in  de  twee  afgeschafte  vakken.  Hierop  protest  der 
besturende  Commissie  van  Académie  en  Hooger  Gesticht 
der  Schoone  Kunsten  in  haar  verslag  aan  den  minister 
over  liet  jaar  1886;  antwoord  van  Verlat  in  een  tegenver- 
slag,  en  polemiek  in  liet  weekblad  le  Courrier  de  la 
Semaine.  Hij  wendt  zich  tôt  den  minister  om  te  verkrij- 
gen,  dat  zijne  invoering  der  beide  vakken  in  de  leer- 
gangen der  Académie  worde  goedgekeurd  ;  de  minister 
geeft  hem  gelijk;  maar  de  zaken  blijven  wat  zij  waren,  en 
als  gevolg  van  dit  ailes  ontstaat  er  een  gespannen  toestand 
tusschen  den  bestuurder  der  Académie  langs  de  eene 
zijde,  de  professoren  van  het  Hooger  Kunstgesticht  met 
de  besturende  Commissie  langs  de  andere. 
Voor  Verlat  was  de  Antwerpsche  Académie,  vooral 
sedert  zijne  benoeming  tôt  haren  bestuurder,  een  heilig- 
dom,  waar  niemand  mocht  aan  raken.  Zij  moest  blijven 
