(370  ) 
Hij  ging  de  romantieke  school  van  Antwerpen  en  van 
Parijs  door,  hij  bezocht  hct  atelier  van  Ary  Scheffer  en 
leerde  de  Duitsche  idealisten  kennen,  zonder  ontrouw  te 
worden  aan  dieu  trek  van  liet  geboorteland.  De  studie 
der  dieren  zal  er  wel  toe  bijgedragcn  hebben  om  hem  op 
het  goede  pad  te  houden  en  om  de  menschen  voor  hem 
te  doen  poseeren  zooals  leeuw  en  arend  of  kat  en  aap  het 
deden.  Wanneer  hij  naar  Jérusalem  vertrok  ging  hij  op 
reis  om  waarheid  te  zoeken,  evenals  hij  de  modellen 
voor  zijn  Standbeeld  van  Alva  in  de  achterbuurten  van 
Antwerpen  ging  zoeken. 
Maar  hij  zou  geen  volbloed  Sinjoor  geweest  zijn,  indien 
hij  de  alledaagschheid  in  hare  nuchterheid  of  af'stootelijk- 
heid  hadde  weergegeven.  Wat  de  groote  Antwerpenaars 
der  Renaissance  vôôr  hem  hadden  gedaan  deed  hij  ook  : 
hij  gaf  de  waarheid  een  toets  van  aanvalligheid  door 
pracht  van  kleur  en  bekoorlijkheid  van  lijn,  hij  koos  het 
schoonere  in  de  werkelijkheid  en  verbloemde  hare  ruw- 
heid.  Die  strijd  tusschen  den  realist  en  den  academieker, 
tusschen  den  gespierden  teekenaar  en  den  bloemigen 
schilder,  is  bij  hem  nooit  ten  einde  geloopen  ;  in  zijne 
werken  staan  de  twee  neigingen  tegenover  elkander, 
onverzoend,  onbevredigd.  Daaruit  volgt  een  tweeslachtig- 
heid,  die  wij  meer  dan  eens  deden  opmerken  in  zijne 
historische  stukken  en  die  aanhunne  kunstwaarde  afbreuk 
doet. 
Ook  uit  andere  verschijnselen  blijkt  die  nooit  vol- 
dongen  strijd  en  die  hinderlijke  weifeling.  Met  zijne 
geneigdheid  om  altijd  iets  nieuws  en  vermetels  te  wagen, 
koos  hij  soms  bij  voorkeur  het  afzichtelijke  om  het  te 
verdeftigen.  En  even  als  hij   verhakkelde  en  beslijkte 
