(  371  ) 
kleederen  als  vorstelijk  ornaat  wist  te  doen  schitteren, 
zoo  vond  hij  er  ook  genoegen  in  gemeene  figuren  tôt 
deftige  gestallen  om  te  scheppen. 
In  zijn  Standbeeld  van  Alva  bevinden  er  zicli  onder  de 
deftige  toeschouwers  een  paar,  die  geschilderd  zijn  naar 
modellen,  welke  een  tijd  lang  tôt  de  straathelden  van  Ant- 
werpen  en  tôt  het  laagste  wat  er  onder  het  grauw  bekend 
was,  hehoorden.  Den  boodschapper  met  zijn  sponsachtig 
doorweekte  en  rozig  getinte  tronie,  die  op  den  hoek  van 
Meir  en  Huidevetterstraat  placht  post  te  vatten,  en  het 
afziclitelijk  schepsel,  half  bedelares  en  half  kaartzienster, 
die  dag  aan  dag  in  beschonken  toestand  de  wijk  der 
Ridderstraat  doorzwijmelde  en  tôt  speelbal  der  kwa- 
jongens  diende,  koos  hij  om  er  na  de  noodige  afborsteling 
en  opdirking  een  burgersoldaat  en  een  deftige  matrone 
van  te  maken. 
Er  lag  iets  baldadigs  in  dergelijke  omschepping,  een 
soort  van  galgenhumor,  die  nog  al  strookt  met  Verlat's 
spotaehtig  karakter.  Hij,  die  zoo  graag  en  zoo  gemakkelijk 
zijne  vrienden  en  collega's  caricaturiseerde,  vond  er  ook 
soms  prêt  in,  de  caricaturen  ait  de  ware  wereld  te  ver- 
heerlijken.  Maar  nevens  die  eigenaardige  gril  om  perso- 
nages  uit  het  grauw  te  idealiseeren,  toonde  Verlat  dan 
vveer  een  ware  ingenomenheid  voor  modellen  uit  de 
volksklas,  die  hij  in  de  voile  eigenaardigheid  hunner 
kentrekken  en  in  hunne  frissche  levenskracht  con  amore 
weergaf  en  aantrekkelijk  maakte.  Hij  was  een  volksgezind 
kunstenaar  in  dien  zin  en  ook  om  het  welgevallen,  waar- 
mede  hij  de  leugens  en  belachelijkheden  der  groote 
wereld  in  het  licht  stelde.  Hij  was  door  andere  ken- 
trekken, door  zijn  eerbied  voor  de  groote  kunst,  voor 
