(  375  ) 
dieren,  genre  en  geschiedenis,  bloemen  en  landschap. 
Hij  was  schilder  in  den  vollen  zin  des  woords  en  wilde 
het  zijn.  Aile  vorm,  aile  kleur,  aan  wie  of  wat  hij  ze  op- 
merkte,  behoorden  tôt  zijn  gebied  en  verleidden  hem  tôt 
weergeving.  Maar  niet  enkel  een  geoefende  hand  wilde 
hij  bezitten,  die  al  spelend  aile  moeilijkheden  overwon 
en  ailes  teekende  en  borstelde  wat  zijn  oog  in  de  buiten- 
wereld  ontdekte,  ook  de  diepten  van  het  menschelijk 
gemoed  peilde  hij  met  scherpen  geestesblik,  en  wat  hij 
daar  gadesloeg  wist  hij  in  zijne  werken  te  weerspiegelen. 
Niet  alleen  als  schilder  ook  als  etser  bezat  hij  een 
ongemeen  talent.  Zijne  sterkwaterplaten  vervaardigde  hij 
op  zeer  verschillende  en  wispelturige  wijze.  Wanneer  hij 
een  plaat  begon  wist  hij  niet  juist  wat  hij  er  zou  opzet- 
ten,  evenals  het  hem  met  zijne  schilderijen  ging.  Al 
werkende  rijpte  dan  de  gedachte  en  de  vorm.  Wanneer 
ik  zijn  etsen  sterkwaterplaten  noem  is  die  benaming  niet 
volkomen  juist.  Hij  krabde  op  het  koper  van  eerst  af  met 
naald  en  beitel,  met  mes  of  vijl,  met  elk  snijdend  en 
schrappend  werktuig.  dat  hem  onder  de  handen  viel. 
Gelukte  het  een  of  ander  deel  niet  of  veranderde  hij  van 
gedachte,dan  hamerde  hij  hetveroordeelde  weg  en  begon 
heel  iets  nieuws.  Zoo  zijn  er  platen  van  hem,  op  wier 
eerste  staat  de  figuren  rechts,  en  op  wier  laatste  zij  links 
staan,  in  geheel  andere  houding.  Als  etser  bleef  hij  wat 
hij  was  als  schilder,  een  kolorist,  bij  wien  de  kracht  over- 
heerscht,  maar  wien  het  daarom  toch  niet  aan  keurig- 
heid  en  fijnheid  ontbreekt. 
Korts  na  Verlat's  dood  werd  zijn  naam  aan  eene  straat 
van  Antwerpen  ge^even;  hij  werd  begraven  op  stads 
kosten  met  buitengewone  eerbewijzen;  zijn  marmeren 
25 
