(  m  . 
1849  vroeg  en  verkreeg  hij  de  plaats  van  onderbibliothe- 
karis  der  stedelijke  bibliotheek  te  Antwerpen.  Daar  begon 
hij  zijn  waar  geestesleven .  Zijne  wcrkzaaraheid  was 
onvermoeibaar  en  overal  waar  hij  de  hand  aan  stak 
leverde  hij  nuttigen,  degelijken  arbeid;  het  eenige  wat 
men  hem  ten  iaste  zou  kunnen  leggen  was  dat  hij  te  veel 
ondernam  om  ailes  tôt  een  goed  einde  te  brengen.  In  de 
stedelijke  bibliotheek  bleef  hij  tôt  in  1863  als  onderbiblio- 
thekari?,  toen  werd  hij  benoemd  lot  biblioihekaris;  in 
1868  werd  hem  het  ambt  van  archivaris  opgedragen;  van 
1868  tôt  1873  vervulde  hij  terzelfder  tijd  dat  van  archivaris 
en  van  bibliothekaris;  van  1873  tôt  1896  stond  hij  aan  het 
hoofd  van  het  stedelijk  archief.  Onder  zijn  beheer  werd 
een  lijvig  aanhangsel  (Troisième  Supplément,  1873)  van 
den  Catalogiis  der  stedelijke  bibliotheek  uitgegeven.  en 
van  jaar  tôt  jaar  liet  hij  een  lijst  der  nieuw  aangewor>en 
boeken  verschijnen.  Maar  zijn  loopbaan  als  bibliotheka- 
ris, met  hare  Iwee  vijfjarige  helften,  vorrade  slechts  een 
tusschenpoos  in  zijn  wetenschappelijk  leven;  het  was 
een  tijd  van  overgang;  als  archivaris  was  hij  gekomen  op 
de  plaats,  waar  hij  zich  thuis  gevoelde,  waar  hij  zich 
een  hoogen  en  welverdienden  naam  verwierf. 
Génard  had  dit  veld  zijner  studiën  en  ambtsbezigheden 
lief,  omdat  het  hem  ruimschoots  gelegenheid  verschafle 
den  schat  zijner  en  onzer  geschiedkundige  kennissen  te 
verrijken.  De  jacht  op  de  oorkonde,  die  een  duister 
gebleven  gebeurtenis  toclicht,  die  een  nieuwen  naam 
doet  kennen,  een  ongekend  feit  veropenbaart,  heefl  een 
onweerstaanbare  aantrekkelijkheid  voor  hem  die  er  op 
uitgaat  ;  de  verrassing  van  het  onverwachte,  de  voldoe- 
ning  over  den  verworven  huit,  de  prikkelling  van  het 
