(  254  ) 
liel  hij  de  Engelsche  verlaling  van  het  boek  verschijnen. 
Eene  wetenschap,  die  hij  met  niet  minder  lust  beoe- 
fende,  was  de  Wapenkunde.  Een  lialf  dozijn  scliriften 
getuigen  er  van,  en  allereerst  zijn  zeer  belangrijk 
werk  Wapenboek  der  Antwerpsche  Gemeente-lnstellingen 
(1883). 
Kunstgescliiedenis  was  voor  hem  altijd  een  geliefkoosd 
vak  ;  onder  al  de  eerelitels,  die  Antwerpen  mag  doen  gel- 
den,  is  wel  de  benijdenswaardigsle  die  van  België's  eerste 
kunststad.  In  het  eigen  land  bekleedt  zij  den  eererang;  in 
de  wereld  telt  zij  onder  de  voornaamste  middelpunten 
van  hoog  kunstleven.  Génard  was  er  diep  van  doordron- 
gen,  en  in  zijn  onverpoosden  ijver  om  zijn  moederstad 
goed  te  doen  kennen  en  hoog  te  doen  waardeeren  legde 
hij  er  zich  vooral  op  toe  hare  kunstenaars  in  helder  licht 
te  stellen.  In  het  lijdschrift  Het  Taelverbond,  waarvan  hij 
de  jaargangen  -1853  en  1854  met  J.-F.-J.  Heremans  uilgaf, 
komen  reeds  een  paar  artikels  van  hem  voor  over  den 
beeldhouwer  van  Raephorst  en  over  «  Eenige  kunstwer- 
ken  in  de  Kempen  ».  In  1855  hielp  hij  de  Vlaamsche 
School  slichten  en  gedurende  de  vier  jaar,  welke  hij  deel 
maakte  van  het  bestuur  van  dit  tijdschrift,  dat  nog  altijd 
voortleeft,  liet  hij  haast  in  elk  nummer  de  eene  of  andere 
bijdrage  van  zijne  hand  verschijnen.  In  dit  maandschrift 
en  in  andere  plaatste  hij  velerlei  stukken  over  kunst- 
geschiedenis ,  meer  bepaaldelijk  levenschetsen  van 
kunstenaren;  in  de  Biographie  nationale  schreef  hij 
menig  artikel  van  gelijken  aard.  In  het  Rubens-BuUetijn 
plaatste  hij  verscheiden  bijdragen  over  den  grooten 
meester.  In  1857  maakte  hij  deel  van  de  Comraissie  gelast 
met  het  uitgeven  van  den  Catalogus  van  het  Muséum  van 
