(  lo2  ) 
in  't  bijzonder  voor  de  levenswijze  van  den  kleinen  bufger 
en  werkman,  wier  geschiedenis  gewoonlijk  door  niemand 
wordt  geschreven. 
Aan  zijne  hand  herleven  wij  die  jaren  1820-1840  om- 
vattende  het  tijdvak,  dat  zich  uitstrekt  onmiddellijk  vddr 
en  na  onze  Belgische  Omwenteling.  Niet  dat  wij  uit  zijn 
boek  iets  nieuws  leeren  over  de  groote  historische  ge- 
beurtenissen  van  Europa  of  zelfs  van  het  vaderland; 
neen,  zulke  gebeurtenissen  drongen  bijna  niet  door  tôt 
de  nederige  maatschappelijke  laag,  waarin  hij  zich  als 
kind  en  als  jongeling  bewoog;  maar  wij  leeren  er  uit 
hoe  de  kleinen  den  verwijderden  indruk  der  politiek 
ondervinden  en  hoe  zij  meestal  lijden  en  boeten  voor  de 
grooten.  Die  gedenkschriften  van  Sleeckx  zijn  aldus  eene 
belangrijke  schilderachtige  bladzijde  Cultiirgeschichte 
voor  Antwerpen  en  Vlaamsch  België  uit  den  Hollandschen 
tijd  en  uit  de  eerste  jaren  van  het  koninkrijk  België. 
Jan  Albert  Sleeckx,  zijn  vader,  was  kopergieter  in  een 
taraelijk  groot  werkhuis,  waar  men  voornamelijk  kerkor- 
nainenten  maakte.  Het  was  een  voorbeeldig  werkman, 
bekwaam  in  zijn  vak,  bescheiden,  arbeidzaam,  te  vreden 
met  zijn  lot.  In  de  rusturen  las  hij  veel.  Zijn  zoontje 
leerde  hij  niet  alleen  lezen,  maar  vooral  smaak  en  genot 
in  het  lezen  te  vinden.  Gedurig  herhaalde  hij,  dat  mcn 
zonder  lezen  geen  verstandig  mensch  kan  worden.  Innig 
godsdienstig,  stemde  hij  geregeld  voor  de  liberalen  in  de 
verkiezingen. 
Sleeckx'  moeder,  Johanna  Maria  Carolina  Vanden 
Bosch,  was  nog  meer  dan  zijn  vader  een  echt  kind  der 
Scheldestad.  Zij  kende  al  de  sprookjes,  al  de  legenden, 
al  de  vertelseltjes,  die  te  Antwerpen  op  den  volksmond 
