(  iôô  ) 
leefden,  en  zong  al  de  oude  liederen  en  kinderdeantjes. 
die  later  door  Jan  Frans  Willeras.  D'  Snellaert  en  raeer 
anderen  werden  verzameld  en  opgeteekend.  Als  knaapje 
kreeg  de  jonge  Sleeckx  van  zijne  grootraoeder  Vanden 
Bosch  een  paar  oude  liederboekjes  ten  geschenke  :  Den 
eerlycken  Pluckvogel  (1669),  van  Joncker  Livinus  vander 
Minnen,  en  Het  Bradants  Nachtegadken,  die  hij  ieverig 
verslond  en  herlas  «  in  een  hoeksken  met  een  boeksken  », 
tegelijk  met  de  meeste  werkjes  uit  de  zoogezegde 
Blauxve  Bibliotheek,  die  voor  eenige  oordjes  (centen)  te 
koop  waren  :  Yrouwenpeirlen  of  de  drijvoudige  Historié 
van  Helena  de  verduldige,  Griseldis  de  zachtmoedige  en 
Florentina  de  getrouive;  Ourson  en  Valentijn,  De  Vier 
Heemskinderen,  Jan  van  Parijs,  Genoveva  van  Brabant, 
Fortunatus'  Beurze,  Den  Ridder  met  de  Zwaan,  Jaaksken 
met  zijn  Fluitjen^  Reynaert  de  Vos,  Thyl  Uylenspiegel  en 
de  andere  van  dezelfde  volksreeks,  die  met  zijn  gebeden- 
boek  en  den  kleinen  en  grooten  Mechelschen  Catechismus 
zijne  eerste  lectuur  waren.  Andere  Vlaarasche  of  HoUand- 
sche  boeken  waren  alsdan  in  de  werkmanshuisgezinnen 
nog  volkoraen  onbekend. 
Na  zijn  dagelijksch  werk  en  op  zon-  en  feestdagen  gaf 
de  vader  het  aanstekelijk  voorbeeld  der  lectuur,  Den 
geheelen  dag  vertelde  de  moeder  kindersprookjes  en 
zong  zij  oude  liedjes.  Alzoo  groeide  de  kleine  Doraienop, 
tegelijk  zijn  versland,  zijne  verbeelding  en  zijn  gevoel 
onder  die  uitstekende  nederige  leiding  ontwikkelend. 
Fier  en  dankbaar  teekende  hij  op  tachtigjarigen  leeftijd 
daarover  in  zijne  gedenkschriften  aan  :  «  Beiden,  mijne 
moeder  niet  minder  dan  mijn  vader,  oefenden  op  mij  en 
op  mijne  loopbaan,  zelfs  in  zekeren  zin  op  mijne  littera- 
