(  157  ) 
Andrieswijk  had  hij  het  leven  meegeleefd  der  kleine  han- 
delaars  en  arabachtslieden.  In  het  Schipperskwartier 
leerde  hij  veel  van  schepen,  scheepsvolk  en  scheepswerk. 
Beide  wijken  met  hunne  schilderachtige  gewoonten  en 
eigenaardige  bewoners  heeft  hij  later  in  zijne  novellen 
en  romans  naar  de  natuur  geschilderd. 
Het  was  ook  in  dien  tijd,  dat  Sleeckx  kennis  maakte 
met  de  familie  Van  Rijswijck.  )[en  moet  in  zijne  gedenk- 
schriften  de  roerende  gekleurde  bladzijden  lozen.  die  hij 
aan  die  herinneringen  uit  zijne  kinderjaren  gewijd  heeft, 
om  te  beseffen  hoe  heilzaam  de  omgang  met  dit  hoogst 
begaafd  gezin  van  geboren  kunstenaars  voor  den  aanko- 
menden  knaap  is  geweest. 
Vader  Jan  Cornelis  Van  Rijswijck  was  verwer  en  te 
gelijk  beambte  in  de  bureelen  der  Godshuizen.  Door 
zelfonderricht  liad  hij  het  tôt  eenen  zekeren  graad  van 
geleerdheid  gebracht  en  met  Jan  Frans  Willems  en  eenige 
geletlerde  Antwerpenaren  van  dien  tijd  was  hij  lid  van 
het  genootschap  Tôt  Nul  der  Jeugd.  Als  boekbewaarder 
van  den  kring  bezat  hij  in  zijn  huis  eene  nog  al  wel 
voorziene  bibliotheek,  waarin  de  Hollandsciie  schrijvers 
der  17de,  18>'«  en  der  eerste  jaren  der  i9^*  eeuw 
goed  vertegenwoordigd  waren.  Door  tusschenkomst  van 
zijnen  zoon  Theodoor,  den  toekomstigen  dichter  der 
Eigenaerdige  Verhalen  (1837),  kreeg  de  jonge  Sleeckx  nu 
en  dan  een  boek  ter  lezing.  Aan  het  eerste.  dat  hij  van 
Theodoor  ontving,  ontbrak  de  titel,  zoodat  hij  niet  wist 
wat  hij  eigenlijk  las;  maar  het  viel  bijzonder  in  zijnen 
sraaak.  Het  was  ook  niets  minder  dan  eene  HoUandsche 
vertaling  van  Cervantes'  Novelas  exemplares.  Daarna 
verslond  hij  Sarah  Burgerhart,  Langendijk's  blijspelen, 
1 
