(  160  ) 
op  het  einde  van  1832,  was  de  toestand  bijzonder  hache- 
lijk.  Van  tijd  tôt  tijd  vreesde  men  voor  eene  nieuwe 
beschieting  der  stad  en  vluchtte  een  deel  der  bevolking 
de  stadspoorten  uit.  De  onrust  was  zoo  groot,  dat  men  in 
de  kerken  de  kostbaarste  schilderijen  bij  middel  van 
balken  en  zware  planken  bomvrij  had  pogen  te  maken. 
Alzoo  zijn  Rubens'  meesterstukken  in  de  hoofdkerk 
langen  tijd  onzichtbaar  gebleven.  De  klokken  werden 
niet  meer  geluid.  Op  de  straten  heerschte  er  eene  pijn- 
lijke  stilte,  daar  schier  geene  rijtuigen  meer  rolden  en  de 
beweging  op  niets  was  gevallen  door  het  sluiten  der 
meeste  fabrieken  en  werkhuizen.  De  vensterluiken  van 
veel  winkels  en  magazijnen,  ja  van  veel  bijzondere 
huizen,  bleven  dag  en  nachtuit  voorzichtigheid  gesloten. 
In  de  scholen  werd  niet  meer  onderwezen.  De  talrijke 
schippers,  matrozen,  natiegasten  en  sjouwerlieden  der 
haven  waren  broodeloos  gevallen  en  de  stadsregeering 
had  hun  een  tijdelijk  bestaan  verschaft  met  al  die  kaai- 
gasten  en  dokwerkers  bij  de  vrijkorpsen  des  légers  in  te 
lijven.  En  die  onrustige  tijden  hielden  zelfs  niet  geheel 
op  in  de  eerste  regeeringsjaren  van  koning  Leopold  I. 
Sleeckx  als  jongeling. 
Toen  de  rust  min  of  meer  hersteld  was  en  de  scholen 
weer  geopend  werden,  keerde  Sleeckx  naar  de  gemeente- 
school  terug  en  werd  er  moniteur  der  hoogere  klas  of 
oppermoniteur,  en  bij  de  prijsdeeling  behaaldc  hij  den 
eersten  prijs  in  bijna  al  de  vakken.  Onder  de  boeken,  die 
hij  te  dier  gelegenheid  ontving,  bevond  zich  eene  be- 
