(  161  ) 
knopte  vertaling  van  Chateaubriand's  Itinéraire  de  Paris 
à  Jérusalem,  die  hij  herhaalde  raalen  las  en  herlas. 
Nu  dat  de  geraeenteschool  hem  niels  meer  leeren  kon, 
raoest  beslist  worden  wat  er  met  hem  zou  worden  ge- 
daan.  Zou  hij  een  ambacht  leeren,  zooals  zijn  vader  en 
oora  Frans,  het  orakel  der  familie,  het  wenschelijk 
achtlen?  of  zou  hij  mogon  voorlleeren,  zooals  hij  zelf  zoo 
vurig  hoopte?  De  reddende  engel  was  hier  de  heer  Frans 
Matthijs  van  Cannaert  d'Hamale.  toenmaals  voorzitter  der 
stedelijke  schoolcoramissie.  Het  was  een  geleerd  en  rijk 
priester,  ook  Vlaaraseh  dichter,  een  der  raeest  geachle  en 
invloedrijkste  burgers  van  Antwerpen,  die  van  zijne 
geestelijke  overheid  de  toelating  gekregen  had  den  handel 
in  koper  van  wijlen  zijnen  broeder  ten  voordeele  der 
weduwe  en  minderjarige  kindercn  voort  te  zetten,  de 
Beurs  als  andere  kooplieden  dagelijks  in  wereldlijke 
kleederen  te  bezoeken  en  slechls  eenmaal  in  de  week, 
namelijk  's  zondags,  mis  te  lezen.  Ondanks  het  vleiend 
aandringen  van  den  heer  van  Cannaert.  welke  aan  vader 
Sleeckx  voor  zijn  zoontje  eenc  studiebeurs  aan  het 
Athenaeum  beloofde,  aarzelde  deze  nog,  toen  vader  Van 
Rijswijck,  door  hem  geraadpleegd.  zoo  welsprekend  over 
de  voordeelen  der  geleerdheid  wisl  te  pleiten,  dat  de 
jonge  Sleeckx.  die  nu  veertien  jaar  oud  w^as,  mocht 
voortleeren  ;  en,  al  was  het  Athenaeum  in  aile  opzichten 
achteruii  gegaan  sedert  de  Belgische  Omwenteling,  en 
al  waren  de  degelijke  Hollandsche  leeraars  ver\angen 
door  meestal  W  aalsche  of  Fransche  gelukzoekers  zon- 
der  diploma  noch  psedagogisclie  bekwaamheid,  toch 
was  dat  raiddelraalig  onderwijs  voor  onzen  aankoraeling 
bijzonder  welkom.    Zoo  leerde   hij    er   zijn  Fransch. 
