(163  ) 
Na  vier  jaar  studién  op  het  Athenaeum,  waar  hij  buiten 
het  Fransch  vooral  Lalijn  en  Grieksch  geleerd  had  hij 
bracht  het  tôt  aan  de  tertia),  moest  Sleeckx  het  middel- 
baar  onderwijs  verlaten  en  tevens  scheiden  van  zijnen 
boezemvriend  Van  Kerckhoven,  daar  deze  met  cène 
sludiebeurs  van  het  oude  legaat  Jacobs  naar  Italie  aan  de 
Hoogeschool  te  Bologna  in  de  medicijnen  was  gaan  stu- 
deeren.  Sleeckx  bleef  te  Antwerpen.  Van  student  te 
worden  aan  eene  universiteit  kon  voor  hem,  arm  werk- 
manskind,  gcene  spraak  zijn,  en  hij  werd  notarisklerk 
met  een  zeer  mager  traktementje,  dat  hij  aanvulde  met 
eenige  privaatlessen  te  geven  (4836).  Twee  jaar  later 
kreeg  hij,  door  tusschenkomst  van  den  heer  Nelis,  zijnen 
oud-leeraar  op  het  Athenaeum.  eene  betrekking  als  onder- 
wijzer  aan  de  Modelschool,  die  in  18o0  de  thans  nog 
bestaande  Staats-Middelbare  school  worden  zou,  en  zoo 
verbelcrde  zijn  toestand  merkelijk. 
Als  notarisklerk  en  als  jeugdige  leeraar  had  hij  kennis 
aangeknoopt  met  allerlei  jonge  lieden,  waarvan  veel  de 
voorstellingen  in  de  sehouwburgen  bijwoonden.  Sleeckx, 
die  eene  aangeboren  liefde  voor  het  tooneel  koesterde, 
bezocht  met  hen  veel  Fransche  en  Vlaamsche  vertoonin- 
gen,  in  de  week  gezeten  op  de  vierden  rang,  waar  de 
kaartjes  slechts  dertig  centiemen  kostlen,  en  des  Zondags 
op  den  derden  rang,  waar  men  een  geheelen  frank  beta- 
len  moest.  Vooral  het  spel  van  de  liefhebbers  Jozef 
Dierckx,  Jan  van  Rijssel  en  Lambert  De  Kroon,  dien 
men  den  «  Antwerpschen  Talma  »  noemde,  verrukte 
en  verzoende  hem  met  het  Vlaamsch  op  het  tooneel, 
ofschoon  zijne  opvoeding  op  het  Athenaeum  hem  had 
ingeprent,  dat  alleen  het  Fransch  bij  de  tooneelkunst 
