(  177) 
die  de  lastige  taek  op  zich  zou  nemen  Toor  elkcn  gekwetstpo 
Tlaemschen  intrest,  zonder  rrees  en  zonder  o[ibouden  te  pleiten. 
Dat  onze  vaderlandsche  onderneming  bij  onze  taelgenooten  eenen 
wjden  bjrral  vinden  zal,  daeraen  —  wy  durten  bet  bier  rondnit 
zeggen  —  twyfelcn  wy  des  te  minder,  daer  Vl<um$ch  Beigiè, 
ODzydig  tusschen  de  staefspartyen,  die  ons  koninkryk  T^rdeelen, 
yrerig  vcor  ailes  wat  den  Toortgang  en  de  zedelyke  ontwikkeiing 
Tan  onzen  landaert  kan  bevorderen,  innig  aen  deo  godsdierstODzer 
vaderen  verknocbt,  aen  niemand  Tjandig  moet  worden. 
Daarna  wordi  de  Vlaaraschgezinde  zijde  van  het  pro- 
gramma aldus  bepaald  : 
Dat  men  niet  geloore.  zooals  sommigen  het  oit  deszelfs  tytel 
hebhen  willen  opmaken,  dat  ons  dagbiad  de  strekking  zou  behben 
om  tusschen  de  twee  volkerschappen  van  BelgiS  den  geest  Tan  vf  r- 
deeldbeid  fn  van  vyandscbap  op  te  wekken.  Integendeel  is  onze 
zending  onder  Walcn  en  Vlamingen  de  verbroedering  te  hevoor- 
deelen  eo  zooveel  mogelyk  eene  ware  en  innige  TolksTersmelting 
te  weeg  te  brengen. 
Dat  men  zich  ecbier  oTcr  den  zin  dezer  Tcrklaring  niet  bedriege. 
Wv  wilIen  de  verbroedering,  vn  willen  de  tolksversmelting.  doch 
niet  op  den  voet,  waerop  het  belgiscb  staetsbesiaer  die  tôt  nu  toe 
heefl  trachten  werkstdlig  te  maken.  Die  Tersmelting  hebben  wy 
altoos  bescbouwd  als  gelyk  stiende  met  degene,  welkc  eene  OTer- 
winner.de  natie  aen  een  overwonnen  volk  opdringt. 
Dat  de  Mamingen  niet  in  deze  betrekking  tôt  hunne  waeische 
broederen  staen.  zal  niemand  loocbenen.  Dan,  het  is  niet  dan  al  le 
waer,  dat  wy  Vlamingen,  sedert  een  twaeiftal  jaren,  schier  van  al 
onze  natuerlyke  regten  zyn  Tcrstoken  gebleten.  Op  weinige  uiuon- 
deringen  na  is  onze  tael  officieel  verstooten.  De  wetgcvende 
kamers,  het  staeisbestoer,  de  proTÏnoiale  bestieringen,  bezigen 
byna  nitsluitelyk  het  franscb,  zelfs  wanneer  zy  enkel  tôt  VlamiDgrn 
te  spreken  hebben;  de  berelen  worden  arn  het  léger  in  het  fransch 
gegeven,  en  het  wordt  ook  in  die  tael  beheerd  ;  onze  regtbanken 
