{  180  ) 
protestanten  noemen,  zooals  de  Émancipation  en  de 
Éclair  doen.  De  tyd  zal  echter  wyzen  wie  Belg  en  catholyk 
is,  zy  of  wy  (1).  » 
Bij  het  doorbladeren  van  dien  ouden  eerslen  (en  laat- 
slen)  jaargang  van  ons  eerste  Vlaamschgezind  dagblad  is 
men  getroffen  door  den  ernst  en  den  bezadigden  toon  der 
artikels.  Ongetwijfeld  kreeg  het  onervaren  driemanschap 
der  redaotie  veel  degelijke  bijdragen  van  zijne  «  besten- 
dige  medewerkers  »,  want  liet  blad  is  grondig  berede- 
neerd  en  tamelijk  afgewisseld.  De  persoonlijke  aanvallen 
zijn  er  zeldzaam,  tenzij  tegen  den  heer  De  Foere  en  zijne 
Desrochisten,  die  de  bêle  noire  van  Vlaemsch  België 
schijnen  te  zijn  Gaandeweg  wordt  de  toon  nochtans 
scherper  in  de  dagelijksche  polemiek  tegen  de  Fransch- 
gezinde  confraters  der  pers,  als  Observateur,  Émanci- 
pation, Indépendance  en  Précurseur.  Eene  sterke  anti- 
pathie jegens  Frankrijk  en  eene  niet  minder  sterke 
sympathie  voor  Duitschland  (2)  kenmerken  vooral  de 
(1)  Aan  het  hoofd  der  twpe  volgende  nummers  vindt  men  ook 
vermeld  als 
«  liaed  van  heHuer  : 
»  Voor  Antwerpen  :  de  h.  Mannekens  van  Lidth,  provincieraed 
en  burgpineester  van  Waelhem. 
»  Voor  Oostvlaenderen  :  de  edelheer  Ph.  Bloemmaert  (sic),  let- 
lerkundige  te  Cent. 
»  Voor  Westvlaenderen  :  de  h.  J.  De  Jonghe,  voorzitter  van  het 
tael-  en  letterkundig  genootschap  te  Brussel.  » 
[%  In  dien  lijd  werden  allerlei  pogingen  van  toenadering  aan- 
grwend  tusschen  Duitschland  en  Vlaanderen,  als  het  Duilsch- 
Vkamsche  zangersfetst  te  Gent  in  Juli  184i  (u"  164-166,  tG9 
en  177). 
