(  183  ) 
Vlaamsche  :  de  heer  Verhulst,  schepen  van  den  burger- 
lijken  stand,  verklaarde  zulks  onmogelijk.  Ten  einde  aan 
zijn  kind  een  wettig  bestaan  te  waarborgen.  beteekende 
Sleeckx  den  heer  schepen  per  deurwaarder,  dat  hij  van 
zijn  grondwettelijk  recht  der  taalvrijheid  wilde  gebruik 
maken.  De  geheele  Belgische  pers  kwam  in  opschudding 
en  dit  klein  voorval  bracht  overal  de  geraoederen  in 
beweging,  meer  dan  eenige  aanklacht  over  de  laalgrieven 
der  Vlamingen  tôt  dan  toe  sedert  i830  had  kunnen  doen. 
Enkele  dagen  laler  kwam  de  zaak  \6ôr  de  eerste  Kamer 
der  rechtbank  van  eersten  aanleg  te  Brussel.  Mr.  H.  Ver- 
haegen  junior  pleitte  voor  Sleeckx,  Mr.  Duvigneaud  voor 
den  Brusselschen  schepen.  De  heer  Maus,  substituut-pro- 
cureur  des  Konings,  besloot  toi  de  verwerping  van 
Sleeckx'  eisch  en  de  rechtbank  vaardigde  haar  vonnis  in 
dien  zin  uit,  Daarover  schreef  Vlaenuch  België  i^n'  181, 
29  Juli  1844),  waarscbijnlijk  met  de  pen  van  Sleeckx 
zelven  : 
Oie  zaek  is  aldus  in  de  regtszitting  ran  Zatnrdag  ?7  Jaly  1(U4 
uitgesproken  ;  en  die  dag  zal  eeawig  in  het  gebeugen  ran  het 
grcotsle  de(l  der  onafbackelijke  belgische  natie  geprent  staen  als 
het  eersie  oogenbhk  daersteiknde,  waerop  men  wetlelijk,  ja 
weuelijk,  alboewel  het  reeds  lang  zedelijk  gcbeurde,  de  Vlamingen 
niet  aïs  Belgen,  niet  aïs  burgers,  maer  als  onmaglige  Treemde- 
lingen,  slechter  nog  dao  de  Treemdelingen  zehe,  die  ons  van  aile 
zijden  als  kwaed  zaed  overwaeijen,  beschouwd  worden. 
Daarop  volgden  eenige  volzinnen  kokend  van  veront- 
waardiging  :  «  Hel  Breydel's  bloed  is  nog  niet  ge- 
stold  !  »,  enz.;  maar,  getrouw  aan  bare  bezadigde  houding 
