(  184  ) 
in  ailes,  beslooi  de  redactie  van  Vlaemsch  Belgiëmet  deze 
deftige  verklaring  : 
Ondertusschen  hebben  wij  eenen  vorst,  dien  wij  beminnen, 
welten,  die  wij  eerbiedigen,  en  onverbrekelijke  baudeu,  die  zich 
vormen  ;  en  met  zulke  grondbeginsels  kan  Belgie  gerubt  op 
hare  {sic)  vlaemsche  zonen  neerzien,  die  niets  dan  eendragt  en 
reglvacrdigheid  willen. 
Vlaemsch  België,  dat  dagelijks  verscheen  uitgenomen 
den  zondag,  geraakte  langzamerhand  tôt  zijn  277*^  num- 
mer.  In  dat  nummer  (van  22  November  1844)  komt,  zonder 
eenige  voorbereiding,  eene  verklaring  voor  van  Jan  De 
Laet,  gericht  «  aen  de  heeren  inschryvers  op  Vlaemsch 
België,  »  waarin  te  lezen  staat,  dat  «  hoogstonverwachte 
omstandigheden  den  ondergeteekende  dwingen  de  uit- 
gave  te  staken  ».  Het  doet  hem  leed,  maar  hij  bezit  «  de 
zoete  overtuiging  van  in  aile  omstandigheden  een  EER- 
LIJK  MAN  (1)  gebleven  te  zijn  ».  Later  schrijft  hij  wellicht 
de  geschiedenis  van  zijn  dagbiad;  ondertusschen  dankt 
hij  degenen,  die  hem  «  met  een  opregt  gemoed  de  hand 
hebben  geboden  cm  zijne  vaderlandsche  taek  te  helpen 
volvoeren». 
Op  deze  verklaring  volgt  een  ongeteekend  berichtje  der 
redactie,  meldende  de  voorlzetting  van  het  blad  onder 
den  gewijzigden  titel  :  De  Vlaemsche  Belgen  :  «  Het  zal 
alleen  van  ons  blad  daerin  verschillen,  dat  het  den  gods- 
dienst  der  Vlamingen  als  een  der  hoofdpunten  van  de 
Vlaemsche  Zaek  zal  beschouwen,  dat  het  bygevolg  nevens 
zyne  Vlaemsche,  ook  eene  katholieke  strekking  zal  heb- 
(1)  De  kapitale  drukletters  gebruikt  De  Laet  zelf. 
