(  m  ) 
letterkunde  en  het  kunstnieuvvs  beperkt  hebben,  hetgeen 
zeer  waarschijnlijk  is. 
De  verkiezing  was  voorbij,  de  geldschieters  der  Vlaem- 
sche  Belgen  waren  het  blijkbaar  moede  geworden  en  het 
blad  liep  op  zijne  laatste  beenen.  In  het  nummer  van 
21  Juni  1845,  na  een  bitter  hoofdartikel  tegen  de  liberalen 
en  «  het  partydige  élément,  waer  de  lawytmakende  per- 
sonaliteit  van  M.  Verhaegen  paradeert  voor  de  reformis- 
ten  »,  en,  na  een  koninklijk  besluit  inhoudende  het  ont- 
slag  van  den  heer  J.  B.  Nothomb  als  hoofd  van  het 
katholiek  ministerie,  vindt  men,  op  de  eerste  bladzijde, 
het  zeer  uitgebreid  prospectus  van  het  Fransch-Vlaemsck 
en  Vlaemsch-Fransch  Woordenboek  van  Sleeckx  en  Vande 
Velde.  Eenige  dagen  later  (nummer  van  30  Juni  1845) 
kondigden  De  Vlaemsche  Belgen  aan,  dat  zij  ophouden  te 
verschijnen. 
Zoo  eindigde  het  eerste  gedeelte  van  Sleeckx'  loopbaan 
als  dagbladschrijver.  Zijne  werkzaamheid  in  de  redaclie 
van  Vlaemsch  België  en  van  De  Vlaemsche  Belgen  raoet 
voor  hem  eene  eigenaardige  en  bittere  leerschool  geweest 
zijn.  Het  eenvoudige  Antvverpsche  vverkmanskind,  de 
vroegere  notarisklerk  en  schoolmeester  der  Scheldestad 
zal  wel  vreemd  opgekeken  hebben  in  die  Brusselsche 
wereld  der  politieke  kuiperijen  en  der  dagelijksche 
broodschrijverij.  Hij  zal  er  ongetwijfeld  veel  menschen- 
kennis  en  veel  zuurgewonnen  ervaring  opgedaan  hebben. 
Vande  Velde  was  verlaler  van  het  Bulletin  officiel  gewor- 
lique.  >  In  denzelfden  brief  noemt  hij  eenen  der  aandeelhouders 
un  ambitieux  au  peiit-pied.  Die  vreemde  uildrukking  vindt  men 
terug  in  een  hoofdartikel  der  Vlaemsche  Belgen. 
