(202  ) 
Ph.  Kervyn  de  Volkaersbeke,  F.  Rens,  Prudens  van 
Duyse,  Pli.  Blommaert  en  baron  Jules  de  Saint-Génois. 
In  de  schoone  koepelzaal  der  Hoogeschool  van  Genl, 
door  koning  Willem  I  in  1817  geslicht,  opende  Snellaert 
het  Congres  met  eene  verhevene  rede,  waarin  hij  juichte, 
dat  uit  Noord  en  Zuid  zooveel  geleerden  en  letterkundigen 
waren  bijeengekomen  «  ten  einde  datgene  te  volbrengen, 
wat  eeuwen  lang  vervvaerloosd  werd,  wat  niet  tôt  stand 
kon  komen,  toen  men  onder  een  zelfde  staetsbestuer  in 
een  zelfde  huisgezin  leefde  :  eenheid  in  de  vverking  der 
Noord-  en  Zuidnederlanders  tôt  behoud  van  den  gemeen- 
schappelijken  volkszin  en  van  de  gemeenschappelijke 
volkstael  (1)  ».  En  reeds  in  die  rede  van  1849  ziet  Snel- 
laert verder  dan  HoUand  en  Vlaamsch  België  en  spreekt 
hij  over  de  andere  aan  elkander  vreemd  geworden  taal- 
broeders,  «  de  afstammelingen  van  Jan  Bart  »,  in  Fransch 
Vlaanderen,  en  «  de  bewoners  van  Afrika's  Zuiderhoek, 
de  Kapenaers  ». 
Het  voorzitterschap  van  het  Congres  werd  aan  eenen 
HoUander  opgedragen  :  Prof.  Des  Amorie  vander  Hoeven, 
hofpredikant  van  koning  Willem  II  en  secretaris  van  het 
Koninklijk  Nederlandsch  InstituUt  van  Amsterdam.  Onder 
zijne  landgenooten,  die  hem  naar  Cent  vergezeld  hadden, 
bemerkte  men  verder  A.  de  Jager,  uitgever  van  het 
Taalkundig  Magazijn;  B.  Schreuder,  schoolopziener  in 
Hollandsch  Limburg  en  \6ôr  1830  bestuurder  der  Nor- 
maalschool  te  Lier  ;  de  bekende  dichter  Bernard  ter  Haar, 
van  Amsterdam;  J.-A.  Alberdingk  Thijm,  van  Amsterdam, 
(1)  Handelingen  van  het  Nederlandtch  Congres  te  Cent,  blz.  9. 
(Cent,  Hebbelynck,  1880.) 
