(219) 
kunnen  wij  nog  de  volgende  mededeelingen  voegen,  die 
wij  in  De  Eendragt  (1),  van  Gent,  het  veertiendaagsch 
tijdschrift  voor  letteren,  kunsten  en  wetenschappen,  aan- 
treffen  : 
De  redenaer,  de  heer  Sleeckx,  van  Brusse),  beschouwde  de  zaek 
geheel  poliiisch  ;  en,  nooge  hy  ook  in  dit  opzicht  al  eenige  waer- 
heden  gezegd  hebben,  daer  zyn  er  welke  men  nitt  gevoegelyk  in 
het  openbaer  mag  uitkramen,  vooral  wanneer  de  vergadering 
daertoe  geene  opzettelyke  zending  heeft.  Openhartig  gesproken, 
hadden  wy  meer  takt  in  den  heer  Sleeckx  verondersteld.  Zyne 
ongelukkige  aenraking  der  bestaende  persoonlyke  oneenicheid 
tasscben  enkele  letterkundigen,  die  op  de  zaek  in  het  algemeen 
weinig  invjoed  kan  hebben,  en  door  onze  Noorderbroeders  niet 
gekend  is,  of  behoorl  te  zyn,  was  vooral  een  hors  cTœurre,  dat, 
niei  ten  onregte,  het  misnoegen  van  verscheidene  leden  van  het 
Congres  en  dien  ten  gevolge  hunne  luide  onderbrekingen  opwekte. 
In  de  algemeene  opschudding  werd  den  heer  Sleeckx  het  woord 
ontnomen;  doch  op  de  daertegen  gekantte  aeninerktog  van  den  heer 
Jottrand,  van  Brussel,  werd  hem  toegelaten  zyne  redevoering  voort 
te  zetten.  In  deze  was,  onder  anderen,  gezegd,  dat  Ledeganck,  van 
dichterlyke  nagedachtenis,  slechts  ait  liefhebbery  en  tôt  uitspan- 
ning  na  andere  belangryke  bezigheden  de  dichikanst  beoefende. 
Hierop  nam  de  heer  Van  Duyse  het  woord  en  wreekte  op  eene 
waerdige  wyze  de  nagedachtenis  des  onvergetelyken  zangers.  Bem 
antwoordde  de  heer  Sleeckx  meer  ironisch  dan  grondig  weder- 
leggend  ;  doch  men  hield  zich  met  zyne  ophelderingen  te  vreden. 
. . .  Daema  las  de  jeugdige  dicbter  Jan  Van  Beers,  van  Ântwerpen, 
si)  Vierde  jaargang,  n'  8  (Zondag  9  September  1849).  Dit  be- 
scheiden  blad,  dat  te  beginnen  met  1846  gedurende  zoo  lange  jaren 
door  F.  Rens  lot  aan  zijnen  dood  in  1874  werd  bestuurd,  is  een 
der  betrouwbaarste  hronnen  voor  de  geschiedenis  der  Vlaamsche 
Beweging. 
15 
