(  22-2  ) 
haiige  voortvarendheid,  maar  loch  met  dien  hartegloed. 
dien  ernsl  en  die  verlievene  overtuigingskracht,  welke 
iedere  vruchtbare  progaganda  kenmerken. 
Sleeckx  woonde  nog  negen  andere  Nederlandsche 
Gongressen  bij  en  vvas  er  niet  zonder  eenen  rechtma- 
tigen  invloed  ;  maar  geene  zijner  latere  redevoerin- 
gen  (1)  was  eene  «  daad  »  te  vergelijken  met  die  van  Genl 
in  1849.  Intusschen  was  hij  opgegroeid  tôt  eenen  realis- 
tisclien  romanschi'ijver  van  naam  en  had  zich  ook  op  bel 
gebied  van  het  Nederlandsch  tooneel  zeer  verdienstelijk 
geraaakt.  Op  zijn  TO^'e  jaar  woonde  hij  nog  het  Neder- 
landsch Congres  te  Amsterdam  bij.  Later  bleef  hij  wegens 
zijne  hooge  jaren  buiten  die  bijeenkomsten  van  taalbroe- 
ders  uit  Noord  en  Zuid,  waar  hij  met  een  drietal  opvol- 
gende  geslacliten  was  in  aanraking  gekomen;  maar, 
(I)  Op  het  derde  Nederlandsch  Congres  te  Brussel  (ISo-l)  sprak 
Sleeckx  eene  redevoering  uit  over  het  Nederlandsch  tootieel  als 
middel  om  de  Fransche  verbasiering  te  bekampen,  en  Jacob  van 
Lennep  nam  deel  aan  het  débat,  dat  er  op  volgde  (Handelingen, 
blz.  216-223).  Op  het  zevende  Congres,  te  Brugge  (4862),  sprak  hij 
over  het  realismus  in  de  leiterkunde  als  bestaan  hebbende  len 
onzent  en  bij  de  andere  volkeren  voôr  het  romantisme  en  weer 
opgekomen  in  de  XIX<Je  eeuw  als  reactie  tegen  het  overdreven 
Fransch  romantisme,  maar  zelf  op  nieuw  in  minachiing  gekomen 
door  de  overdrijvingen  der  Fransche  realistcn  {Handelingen, 
blz.  40-47).  Op  het  negende  Congres,  te  Cent  (1867),  handelde  hij 
over  eenige  dwaalbegrippen  in  de  Nederlandsche  taal  en  leiter- 
kunde :  te  veel  spraakleer,  te  weinig  kennis  van  het  woordenboek; 
overmatig  gebruik  van  Fransche  woorden  en  zinnen  bij  de  Noord- 
Nederlanders;  het  afkappen  der  buigingsvormen,  vooral  in  Noord- 
Nederland,  in  zijne  oogen  «  een  schromelijk  misbruik  »;  opgebla- 
