(253) 
of  hoe  nederig  zijn  rang  ook  weze,  die  zulk  een  onver- 
welkbaren  lauwerkrans  niet  zou  beschouwen  als  de 
heerlijkste  belooning  voor  zijnen  levensarbeid?  Doch 
hoevelen  teit  men  er  wel  in  eene  gansche  eeuw,  die  zulke 
paedagogische  heugenis  onder  hunne  kweekelingen  op 
aarde  nalaten? 
En  wat  bij  gedurende  achttien  jaren  aan  de  Liersche 
Normaalschool  als  leeraar  was  geweest  voor  zijne  vijf- 
honderd  leerlingen,  bleef  bij  voor  de  nog  talrijker  onder- 
wijzers,  die  onder  zijn  gezag  stonden,  toen  bij  in  1879 
door  den  liberalen  minister  Van  Humbeeck  tôt  boofdop- 
ziener  van  het  lager  onderwijs  werd  aangesteld  (1). 
Zijne  taak  —  zegt  te  recht  de  heer  F.  Van  Veerdeghem  (î)  — 
was  geene  lichte.  De  schoolstrijd  brak  uit,  de  Belsrische  geeste- 
lijkbeid  trok  tegen  het  offîcieel  onderwijs  te  velde.  Vastberaden  en 
onverscbrokkcn  stond  Sleeckx  steeds  in  de  bres,  alom  en  aitoos 
door  woord  en  daad  zijn  talrijk  personeel  opwekkende,  leidende, 
beschuttende,  voortdurend  bet  Toorbeeld  gerende  van  piichtbesef^ 
zelfopoffering  en  zeifverloocbening.  Erenais  te  Lier  Toor  zijne 
leerlingen,  gedroeg  bij  zich  ibans  als  een  vader  tegenover  tijne 
onderwijzers  en  onderwijzeressen.  Ondanks  deze  liefderijke  toe- 
wijding,  of  liever  juist  daaroœ,  was  bij,  na  den  rai  van  het 
ministerie  Frère-Van  Humbeeck  (1884;,  als  't  ware  aangeduid  om, 
wegens  zijne  staaik-undige  overtaiging,  een  van  de  eerste  slacht- 
offers  der  zegcTierende  partij  te  worden.  Ofscboon  bij  naawelijks 
zijn  67 >t*  jaar  bereikt  bad  en  zich  nog  steeds  in  voUe,  frissche 
werkkracbt    mocht   verbeugen,    werd   bij    op   pensioen  gesteld 
[i)  Bij  koninklijk  bcsiait  tan  29  Augastas  1879.  Zijn  school- 
gebied  omyatte  de  districten  Leuren  en  Nijvel  in  de  proTincie 
Brabant 
(i)  Levensbericht  der  Maatschappij  ran  Leiden. 
