(239  ) 
mij  grootendeels  met  bet  Vlaamsch  (ooneel,  waarran  ik  anders  een 
ideinen  dank  had,  daar  ik  herhaalde  malen  door  verscbeidene 
mijner  vrienden  had  hooren  Terklaren,  dat  de  Vlaamsche  komedie 
niet  veel  beteekende. 
Wij  weten,  dat  Sleeckx  in  zijne  jongelingsjaren,  te 
Aniwerpen,  geen  grooter  genot  kende  dan  het  bezoeken 
der  scliouwburgen,  en  dat  hij  met  zijne  vrienden  en 
karaeraden  over  niets  liever  sprak  dan  over  tooneel, 
spelers  en  stukken.  Geen  wonder  dus,  dat.  zoodra  hij  de 
pen  had  leeren  hanteeren  en  zijne  moedertaal  lief  ge- 
kregen,  hij  zijne  aangeboren  tooneeldrift  de  teugels 
vierde.  In  1839,  het  jaar  waarin  Ledeganck  zijnen  eersten 
dichtbundel  {Blœmen  mijner  léw/g)  uilgaf,  schreef  Sleeckx 
zijn  eersie  stukje  :  Karlina  of  het  weesmeisje,  tooneelspel 
met  zang  in  één  bedrijf,  dat  dadelijk  door  de  rederijkers 
van  Liefde  en  Eendrachl  in  het  Groot  Wafelhuis,  te 
Antwerpen.  werd  opgevoerd.  Kprt  daarna  kwam  Meester 
Spinael,  blijspel  met  zang  in  één  bedrijf.  door  Jong  en 
Leerzucktig  op  de  Variétés  gespeeld  en  waarin  Lambert 
De  Kroon  de  hoofdrol  vervulde.  alsook  Van  Dyck  te 
Saventhem,  tooneelspel  in  één  bedrijf,  dat  op  de  planken 
nooit  geraakte,  en  Hœn  en  wraak,  drama  in  twee  tafe- 
reelen,  door  Liefde  en  Eendracht  op  de  Variétés  vertoond. 
Zooals  raen  weet,  Het  ze  Sleeckx  aile  vier  in  eenen  bundel 
te  .4nlwerpen,  in  1841,  verschijnen  onder  den  ronkenden 
titel  :  Dramata,  maar  op  het  titelblad  nara  hij  bedeesd 
den  pseudoniem  «  Albrecht  Van  Bosscbe  »  aan,  naar  zijn 
moeder's  familienaam. 
Zoo  werd  Sleeckx  in  de  eerste  plaats  tooneelschrijver 
en  op  dat  hobbelig  pad  was  hij  in  Vlaamsch-België  de 
