(249) 
ineestenverken  Toortbreogen.  . .  Wij  moeten  beginnen  met  de 
alleenbeerscbing  der  onweundbeid  en  onkande  te  bestrijden,  om 
daarna  onze  looneelisten  en  bet  meerendeel  onzer  toeschouwers  te 
beschaven  en  te  Terlichten. 
Ontmoedigend  was  die  reeks  brieven  van  Sleeckx  in 
hooge  mate.  De  ontroering  in  de  wereld  der  looneel- 
mannen  was  dan  ook  groot  en  geheel  evenredig  aan  de 
heftigheid  der  critiek;  maar  zulk  onbarrahartig  pessi- 
misme is  gezond  en  wekt  op  lot  daden.  Men  zag  het  wel, 
eenige  maanden  later,  in  Augustus  1867,  op  het  negende 
Nederlandsch  Congres  te  Cent.  Daar  verwees  de  heer 
Julius  Vuylsteke  naar  die  flinke  kloekmoedige  brieven 
van  Sleeckx,  waar  hij  een  paar  goede  brokken  uit  aan- 
haalde  (1),  en  zocht  ook  naar  de  geneesmiddelen,  die  hij 
vond  in  het  inrichten  eener  tooneeischool  tôt  vorming 
der  Nederlandsche  tooneelspelers  (2;,  te  stichten  en  te 
bekostigen  door  de  Regeeringen  van  Nederland  en  Belgiê, 
en  verder  in  het  vormen  van  bestendige  en  op  stads- 
kosten  bezoldigde  tooneeltroepen  om  de  liefhebbers- 
rederijkers  te  vervangen  (3).  Aan  de  bespreking.  die  op 
de  rede  van  den  heer  Vuylsteke  volgde,  namen  de  heeren 
J.  B.  Kan  van  Nijmegen  en  Jacob  van  Lennep,  den 
(i)  Handelingen.  biz.  278  en  280.  (Cent,  W,  Rogghé,  <868,) 
(2)  Later  kwam  zulk  eene  tooneelscbool  te  Amsterdam  (ot  stand, 
opgericbt  door  bel  Nederlandscb  Tooneelrerbond,  op  Toorstel  van 
den  heer  J.  N.  van  Hall,  tijdens  bet  Nederlandsch  Congres  Tan 
Leuven  in  4869  gesticht. 
(3)  Reeds  was  die  berrorming  in  Antwerpen  doorgedreven.  Laier 
werd  ze  te  Cent  (op  voorstel  van  den  heer  J.  Vuylsteke,  als  lid  Ttn 
den  Gemeenteraad)  en  te  Brnssel  insgeiijks  aangenomen. 
