(  250  ) 
beroemden  romanschrijver,  deel,  alsook  Sleeckx  zelf, 
die  ondervoorziUer  der  afdeeling  Tooneel  was,  en  de 
gelegenheid  te  baat  nam  om  zijne  beschouwingen  uit 
zijne  brieven  van  1866  over  de  onraacht  der  Nederlanders 
op  dramatisch  gebied  na  de  i¥^  eeuw  bondig  te  her- 
halen.  Zijn  besluit  klonk  nogmaals  als  volgt  : 
De  schrijvers  hebben  zich  siechts  van  de  waarheid  te  overtuigen, 
dat,  willen  zij  iets  doeltreffends,  iets  degelijks,  iets  duurzaams  in 
't  levai)  roepen  en  dit  vak  van  letterkunde  op  die  hoogte  heffen, 
waartoe  de  andere  vakken  reeds  geklommen  zijn,  zij  met  voile 
handen  in  't  eigen  Vlaamsch  leven,  in  't  eigen  Nederlandsch  leven 
moeten  grijpen.  Hoe  nieer  zij  die  overtuiging  zullen  krijgen,  hoe 
nader  wij  tôt  een  waarlijk  Nederlandsch  tooneel  zullen  geraken. 
De  schrijver  van  Grétry,  van  Zannekin  en  van  De 
Yisschers  van  Blankenberg  had  overigens  door  zijne 
werken  meer  nog  dan  door  zijne  woorden  de  zuivere 
leer  gepredikt  en  het  voorbeeld  bij  het  voorschrift 
gevoegd. 
Sleeckx  als  romanschrijver. 
Een  gesprek  over  moderne  romans  met  zijnen  boezem- 
vriend  Van  Kerckhoven  in  het  Groot  Wafellmis  te  Antwer- 
pen  maakte  van  Sleeckx  eenen  schrijver,  omstreeks  1840- 
Dat  hij,  alsdan  te  nauwernood  22  jaar  oud,  reeds  veel 
over  romans  had  nagedacht  en  dat  hij  zich  als  het  ware 
eene  eigene  opvatting  van  hun  wezen  en  vereischten  had 
gevormd,  bewijst  dat  gesprek  in  hooge  mate;  want  hij 
schroomde  niet,  hij,  de  jonge  onderwijzer,  om  de  gebre- 
ken  van  den  alsdan  alom  gevierden  schrijver  van  La 
