(  2S6  ) 
dans  des  voies  indépendantes  et  établir  sa  réputation  à  côté  de 
celle  de  Conscience.  SIeeckx  est  le  premier  réaliste  de  la  prose 
flamande,  comme  Conscience  en  est  le  premier  idéaliste. 
Men  vergeté  het  niet,  er  waren  moed  en  overtuiging  en 
wilskracht  en  zeldzame  eigenaardiglieid  noodig  om,  in 
dien  tijd,  af  te  breken  met  de  alom  gevierde  idyllische 
sledelingen  en  landlieden  van  Conscience  en  van  al  zijne 
navolgers.  Maar  SIeeckx  was  geen  navolger.  Altijd  bleef 
liij  zich  zelf,  noch  meer  noeli  minder.  Gerust  ging  hij 
zijnen  weg,  zonder  naar  anderen  om  te  zien,  en  daarin 
zou  hij  het  zeker  den  Franschen  dichter  nagezegd  hebben  : 
Mon  verre  n'est  pas  grand, 
Mais  je  bois  dans  mon  verre. 
AUeen  kan  men  den  invloed  der  Engelsche  humou- 
risten  bij  hem  niet  loochenen;  te  recht  merkte  Prof.  Ste- 
cher  op  :  «  Il  y  a  comme  un  reflet  de  Sterne  et  de 
Tliackeray;  il  n'y  a  rien  du  sentiment  idyllique  de 
Conscience.  »  Ik  zou  er  nog  willen  bijvoegen  :  Cervantes, 
Lesage  en  de  juffrouwen  Wolff-Bekker  en  Deken,  de 
lievelingsschrijvers  zijner  jeugdige  jaren,  die  hij  uit  de 
bibliotheek  van  vader  Jan  Gornelis  van  Rijswijck  door 
bemiddeling  van  «  den  Door  »  reeds  als  kind  verslond. 
Dan  zou  men  wel  ailes  bijeen  hebben  van  hetgeen  op 
zijnen  stijl  en  op  zijne  kunstopvatting  voelbaar  kan 
gewerkt  hebben.  En  welke  voortreffelijke  meesters  had 
hij  zich  weten  te  kiezen!  Dit  ook  is  kenmerkend  voor 
zijn  talent  en  getuigt  van  eenen  onberispelijken  letter- 
kundigen  smaak,  van  een  ongemeen  zeker  kunstgevoel. 
Laat  ons  nu  zien  hoe  hij  de  lessen  zijner  leermeesters  in 
