(  267  ) 
novelle  Hoe  Engel  zijn  Bientje  kreeg,  gelezen  heeft,  zal  zweren, 
dat  de  scbrijver  bij  een  speksiager  heeft  gediend.  Dit  ailes  getaigt 
Tan  de  zorg,  waarmede  hij  zijne  onderwerpen  bestudeert,  evenzeer 
als  Tan  bel  gemak,  waarmede  hij  zich  in  sterk  verschillende  omge- 
Tingen  Terplaatst. 
Bijna  vijf-en-twintig  jaar  na  die  «  verkensgeschiedenis  », 
m  1895  gaf  ons  de  grijze  Sleeckx,  alsdan  reeds  diep  in  de 
zeventig,  nog  een  uilgebreid  werk  :  zijnen  hislorischen 
roman  Vesalius  in  Spanje.  «  Reeds  \66r  vijf-en-twintig 
jaar  —  getuigt  Segers  in  1902  —  las  de  schrijver  raij 
fragmenten  uit  dit  laatsle  werk  voor.  »  Doch  hij  legde  er 
slechts  de  laatste  hand  aan  in  den  tijd.  die  de  verschijning 
van  het  boek  onmiddellijk  voorafging;  want  ik  herinner 
raij  zeer  goed,  dat,  wanneer  ik  hem,  telkens  na  afloop 
onzerraaandelijksche  zittingen  derBrusselsche  Académie, 
vertellen  deed  uit  de  geschiedenis  der  Vlaamsche  Bewe- 
ging,  die  hij  meegeleefd  had  te  Antwerpen  en  te  Brussel, 
en  ik  hem  dan  herhaaldelijk  praamde  ora  hem  tôt  het 
schrijven  zijner  gedenkschriften  over  te  halen,  hij  regel- 
raatig  antwoordde  :  «  Eerst  moet  ik  nog  mijnen  Vesalius 
af  krijgen.  »  Hij  zelf  verhaall  overigens  in  het  voorbericht 
hoc  zijn  boek  tôt  stand  kwam.  tusschen  1860  en  1870 
had  hij  over  dezelfde  stof  een  drama  in  drie  bedrijven 
geschrevcn,  dat  hem  niet  voldeed;  hij  besloot  het  tôt 
eenen  roman  om  te  werken;  dan  eerst  begreep  hij  wat 
er  hem  nog  ontbrak  aan  ernstige  kennis  van  de  histo- 
rische  toestanden  in  het  Spanje  van  Philips  II.  Xa  veel 
getob  en  lectuur  liet  hij  gedurende  jaren  zijn  begonnen 
boek  liggen.  Zijne  vrienden  betreurden  zulks  en  plaagden 
er  liem  mee.  Vooral  zijne  vrouw  liet  niet  los,  omdat  zij 
de  afgewerkte  gedeelten  zoo  goed  vond. 
18 
