(  272  ) 
Onder  al  die  werken  zullen  Sleeckx'  Indrukken  en  erva- 
ringen  stellig  eene  goede  plaats  innemen.  Hoe  jammer, 
dat  de  ziekte  hem  belette  juist  dat  te  vertellen,  waar  hij 
ons  zeker  zeer  belangrijke  onthullingen  en  terechtwij- 
zingen  zou  gebracht  hebben.  Den  IS^n  Maart  1897  schreet 
hij  mij  uit  Luik,  waar  hij  na  den  dood  zijner  echtgenoote 
bij  zijne  dochter  was  gaan  vvonen  : 
In  den  laatsten  tijd  heb  ik  aan  mijne  Gedenkschrifien  niel  zoo- 
veel  kunnen  werken  als  ik  het  znu  gewenscht  hebben.  Mijne  oog- 
ziekte  en  de  oniust,  waaraan  ik  ten  jirooi  was,  waren  daaraan 
scliuld.  Thans,  daar  ik  nagenoeg  grlieol  hersteld  en  min  zenuw- 
achtig  ben,  heb  ik  den  arbeid  met  nieuwen  moed  hernomen  en 
hoop  eerlang  den  verloren  tijd  in  te  winnen.  Ik  voel  maar  al  te  wel, 
hoezeer  het  inderdaad  noodig  is  een  einde  te  stellen  aan  de 
legenden  en  fabeltjes,  welke  omtrenl  de  twintig  eerste  jaren  na  het 
ontstaan  der  Vlaanische  Beweging  koers  hebben,  en  wil,  zoo  goed 
ik  kan,  sine  ira  et  studio,  de  waarheid  zeggen.  Het  is  niet  gemak- 
kelijk;  wanl,  telkens  ik  de  werken  en  opstellen  lees,  welke  over  die 
tijdruimte  handelen  en  meestal  door  de  lieden,  welke  zij  betreffen, 
zelven  zijn  ingegeven,  heb  ik  gelegenheid  oin  nieuwn  vrijwillige  of 
onvrijwillige  onnauwkeurigheden  aan  le  slippen  en  le  her.-tellen. 
Ik  hoop  het  u  weldra  le  bewijzen,  wanneer  ik  met  eenige  hoofd- 
slukken,  waarop  ik  gedurig  maar  terugkeer,  teenemaal  klaar  ben. 
Den  24  Juni  1898  schreef  hij  mij  nogmaals  uit  Luik  : 
Aan  mijne  herinneringen  kan  ik,  arme  tachtigjarige,  niel  meer 
met  de  noodige  kracht  en  uitvoerigheid  schrijven.  Alwat  ik  nog 
kan,  is  kalmpjes  te  vertellen  en  zoo  siillekens  de  begonnen  taak 
voleinden;  en  ik  hoop,  dat  ik  daarmede  wel  zal  klaar  komen,  wanl 
ik  laal  al  het  overige,  cm  ze  af  te  krijgen,  onaangeroerd  liggen. 
ik  heb  thans  ruim  tweehonderd  bladzijden  nagenoeg  in  orde  en 
denk,  dat  ik  mel  ruim  driehonderd  zal  gedaan  hebben,  zoodat  er 
