(  278  ) 
noch  medegevoel  te  laten  medesleepen?  En  is  het  niet  natuurlijk, 
dat,  waar  hij  zelf  koel  van  gemoed  bleef  of  met  opzet  koel  wilde 
zijn,  wij  het  met  hem  blijven? 
De  roman  en  de  dichtkunst  leven  door  medegevoel,  evenals  de 
mensch  leeft  door  warm  bloed.  Als  wij  buitenshuis  gaan  dineeren, 
verwachten  wij  er  ons  natuurlijk  aan,  dat  onze  gastvrouw  ons  niet 
onthale  op  den  dagelijkschen  kookpot.  Wanneer  wij  ait  de  wereld 
der  werkelijkheid  gaan  slenteren  door  die  der  vcrbeelding,  willen 
wij  ook,  dat  die  wereld  er  wat  smakelijker  uiizie  dan  de  onze. 
Moet  er  daarom  geïdealiseerd  worden? 
Indien  gij  idealiseeren  noemt  het  kiezen  van  beduidende  perso- 
nages  in  belangwekkende  loestanden  :  danja.  Indien  gij  het  voor 
gelijkiuidend  houdt  met  liegen  en  verbloemen  :  dan  neen.  Maar  de 
werkeJijke  mcnschen  en  hunne  ware  lotgevallen  kunnen  belang- 
rijk  zijn.., 
Wat  wij  in  Zola,  on  vooral  in  zijne  laatste  werkcn,  in  hooge  mate 
bewonderen,  is,  dat  de  uitvoerige  schildering  der  bijzonderheden, 
hoe  nieiig  of  wansmakelijk  ze  soms  mogen  zijn,  hem  niet  belet 
feiten  van  hooge  beteekenis  tôt  onderwerp  en  vertegenwoordigers 
van  gewichtige  denkbeeldcn  tôt  personages  te  kiezen  :  in  L'As- 
sommoir, de  dronkenschap;  in  Nana,  de  ontucht;  in  Germinal, 
den  strijd  van  arbeid  tegen  kapitaal;  in  Le  Bonheur  des  dames, 
dien  van  den  kleinen  tegen  den  grooten  handel  (d). 
Segers  integendeel  bewondert  Sleeckx  van  top  lot  teen 
en  verdedigt  hem  dapper  en  liefderijk  tegen  ailes  wat 
men  hem  soms  verweten  heeft.  Wanneer  men  zijn  oor- 
deel  naast  dat  van  den  anders  niet  verdachten  Van  Cuyck 
stelt,  blijkt  Segers'  kinderlijke  aanbidding  wel  wat  al  te 
sterk  te  zijn.  Na  hem  eenen  «  stilist  van  den  eersten  rang  » 
genoemd  te  hebben,  schrijft  Van  Cuyck  nochtans  :  «  Indien 
er  iets  op  af  te  wijzen  ware,  het  zou  de  overtoUige  zorg 
(i)  Max  Rooses,  Sleeckx  in  Letierkundige  studiën,  blz.  16-19. 
