(  27y  ) 
zijn,  die  de  schrijver  aan  zijnen  vorm  wijdt  en  waardoor 
deze  niet  zelden  geleerd,  zwaar  op  de  hand  en  eentonig 
wordt  (1).  »  Van  Dirk  Meyer  zegt  Van  Cuyck,  tusschen  veel 
lof  :  «  Over  het  algeraeen  mangelt  het  die  geschiedenis 
aan  belang  en  verhevenheid;  men  zoekt  er  te  vergeefs 
naar  een  lultel  poëzie,2).»  Van  Tybaerls  en  C»*,  ook  hoog 
geroemd,  zegt  eveneens  Van  Cuyck  :  «  Het  mangelt  den 
schrijver  oogenschijnlijk  aan  de  kunst,  om  de  aandacht 
zijner  lezers  van  'l  begin  tôt  het  einde  gespannen  te 
houden.  Wij  stellen  niet  genoeg  belang  in  hetgeen  hij 
ons  verlelt;  hij  laat  ons  koud  (3).  »  Van  den  zeer  ge- 
prezen  historischen  roman  Hildegonde  (1870)  heet  het 
nochtans  :  «  Bij  Sleecks  ontbreekt  ongelukkiglijk  hande- 
ling.  Men  wordt  gewaar,  dat  het  hem  te  doen  was,  ora 
zijne  hislorische  studiën  aan  den  man  te  brengen  (4).  » 
Van  De  Plannen  van  Peerjan,  door  Van  Cuyck  nog  uit- 
bundiger  bewonderd  en  geprezen,  luidt  het  toch  ten 
slotte  :  «  Na  de  goede  hoedanigheden  van  het  werk  te 
hebben  opgegeven,  raag  ook  de  schaduwzijde  worden 
aangestipt,  want  die  is  er.  De  schrijver  weet  zijne  lezers 
niet  te  roeren  noch  derraate  te  bœien,  dat  zij  ailes 
rondora  zich  vergeten,  iets  wat  Conscience  en  Auerbach 
en  Sand  wèl  kunnen  (5).  » 
Segers,  die  in  zijnen  lof  nooit  de  minste  critiek  noch 
voorbehouding  mengt,  trekt  vooral  te  velde  tegen  dege- 
(ij  Nederlandsche  Dicht-  en  Kurulhaile,  bh.  SSl. 
(i)  Aldaar,  biz.  ^2(3. 
(3)  Aldaar.  blz.  214. 
(4)  Aldaar,  blz.  215. 
(5)  Aldaar,  blz.  118. 
