(  285  ) 
voor  zijn  volk  in  zijne  taal  en  te  zijnen  bâte,  Hij  was  een 
geboren  leeraar  voor  zijne  verachterde  Vlaamsche  tijdge- 
nooten,  die  raeestal  geheel  vreemd  bleven  aan  den  gang 
der  Europeesche  beschaving,  aan  de  ontwikkeling  van 
kunsten  en  letteren  in  bel  buitenland,  vooral  in  Engeland 
en  in  Duitschland,  zelfs  in  Noord-Nederland  ;  want  buiten 
Frankrijk  kenden  de  meesten  noch  beschaving  noch 
geestesontwikkeling.  Sleeckx  als  veelschrijver  was  aldus 
eene  soort  van  apostel  der  heidenen,  van  leermeester  der 
armen  van  geest.  Dat  was  bij  hem  een  drang  van  zijn 
hart  en  van  zijne  hoofd. 
Daarbij  kwam  zijn  groot  gemak  van  schrijven,  ja  van 
goed  en  onderhoudend  te  schrijven.  Zoo  iets  leert  men 
soras  in  de  dagbladpers  en  het  raag  ondersteld  worden, 
dat  Sleeckx'  moeilijke  jaren  te  Brussel  en  daama  te 
Anlwerpen  hem  ten  minste  geholpen  hadden  aan  de 
flinke  zeldzame  vlugheid  bij  het  ven-aardigen  zijner  hel- 
dere  opstellen  de  otnni  re  scibili  et  quibusdam  aliù.  Als 
looneel-  en  kunstreporter  van  Vlaemsch  België,  van  de 
Étoile  belge,  van  De  Schelde,  van  Le  Précurseur,  enz., 
vormde  hij  zich  ook  allengskens  tôt  eenen  degelijken 
kunstcriticus,  vol  smaak  en  gezond  oordeel. 
Enkele  malen  waagde  hij  zich  op  politiek  gebied.  Alzoo 
in  1876-1877  in  zijne  heftige  studies  Maskers  en  Aange- 
zichten  (1),  waarin  hij  met  eene  gloeiende  verontwaar- 
H)  Maskert  en  Aangezichten  (rier  brieven  aan  den  beer  Ferdi- 
nand Ton  Heliwald,  letterkundige  te  Rome,  gedagteekend  uit 
Anlwerpen,  23  Oct  4876,  25  Not,  1876,  25  Dec.  1876  en  43  Jan. 
i87"),  verschenen  in  het  paedagogiscb  tijdscbrifl  De  Toekomst 
(18T6,  blz.  48o  en  533;  1877,  blz.  1  en  49.  Cent,  Ad.  Boste). 
