(  289  ) 
sonen  en  talenten.  Ongetwijfeld  zal  ieder  man  van  gezond 
oordeel  en  goede  trouw  moeten  bekennen,  dat  de  Regee- 
ring,  in  den  persoon  van  den  onbekwamen  en  slecht 
voorgelichten  Waalschen  Minister,  eenen  groven  raisslag 
had  begaan.  Maar  ganscli  onherstelbaar  was  die  misslag 
nog  niel,  daar  er,  volgens  het  koninklijk  besluit,  buiten 
de  achtlien  uilverkorenen,  nog  zeven  leden  door  die 
achttien  te  kiezen  waren.  Onpartijdigheid  en  verdraag- 
zaamheid,  het  belang  zelf  der  pas  gestichte  Vlaarasche 
Académie  geboden  eene  plaats  in  te  ruiraen  voor  dege- 
nen,  die  de  heer  Minister  uit  onkunde  of  raoedwil  bad 
vergeten. 
Zoo  dacliten  ten  minste  twee  der  uitverkorenen  —  en 
niet  de  minste  —  namelijk  de  heeren  Jan  Van  Beers  en 
Max.  Rooses.  Na  eenige  hunner  collega's  en  veel  polilieke 
vrienden  te  hebben  geraadpleegd,  stelden  zij  vijf  libérale 
candidalen  voor  de  acht  openstaande  plaatsen  (want  een 
der  achttien,  de  heer  De  Hondt,  had  inmiddels  voor  zijne 
benoeming  bedankt  en  die  candidaten  waren  de  heeren 
Sleeckx,  Vuylsteke,  De  Geyter,  Pol  De  Mont  en  Antheunis. 
In  eene  reeks  vertrouwelijke  brieven,  gericht  tôt  de 
achttien,  hadden  de  heeren  Van  Beers  en  Rooses  vooraf 
verkiaard,  dat  zij  uit  de  Académie  zouden  treden,  indien 
die  vijf  niet  aangenomen  werden. 
Den  10  October  1886  vergaderden  de  zeventien  eerst- 
benoemden  te  Gent;  zij  waren  voltallig,  buiten  den  heer 
Roersch,  door  ziekte  verhinderd.  De  heer  Jan  Van  Beers 
las  eene  nieuwe  verklaring  om  zijnen  uitdrukkelijken 
wensch  toe  te  lichten,  en  de  heer  Max.  Rooses  sloot  zich 
mondeling  bij  hem  aan.  Na  eene  korte  bespreking  ging 
