(  294) 
In  ons  midden  was  Sleeckx  eene  beminnelijke  figuur. 
Zijne  rechtschapenheid  en  gemoedelijkheid  hadden  hem 
de  algemeene  genegenheid  doen  verwerven.  Wij  zuUen 
lang  nog  zijnen  trouwen  oogslag  en  zijnen  eerlijk  kloeken 
handdruk  missen, 
Hij  ontsliep  te  Luik,  in  den  morgen  van  zondag  43  Octo- 
ber  1901,  te  zeven  uren.  Te  midden  der  Walen  had  hij 
zeer  afgezonderd  geleefd,  ver  van  zijne  geliefde  Vlaam- 
sche  kringen  en  genootschappen  van  Antwerpen  en  van 
Brussel,  waar  hij  steeds  het  voorbeeld  der  werkdadigheid 
en  der  taaie  aanhoudendheid  had  gegeven  ondanks  zijne 
klimmende  jaren.  Maar,  hoe  hartstochtelijk  Vlaamsch- 
gezind  ook,  toch  voelde  hij  zich  op  zijn  gemak  onder 
zijne  Waalsche  medeburgers,  die  hij  eerlijk  liefhad  en 
waardeerde,  zooals  uit  zijnen  Grétry  zoo  welsprekend 
blijkt,  dien  roerenden  lofzang  ter  eere  van  den  onsterfe- 
lijken  Luikschen  operadichter. 
Sleeckx  leeft  voort  in  zijne  werken  en  in  onze  herin- 
nering. 
Paul  Fredericq. 
Cent,  Januari  4903. 
