(89  ) 
1847  tôt  1851,  jaar  waarop  hi],  onder  de  leiding  van 
F.-J.  Fétis  en  Ch.  Bosselet,  grondige  studiën  zou  aan- 
vangen,  studiën  die  hij  later  onder  K.-L.  Hanssens 
voortzette,  twee-  of  driemaal  per  week  naar  Desselgem 
trok.  Pieter  Carlier,  vernemen  wij,  «  was  geen  gewoon 
mensch  ;  hij  bezat  een  sciiranderen  geest  en  eene  warme 
kunstenaarsziel  ;  wat  meer  is,  hij  was  een  raan  van 
karakter.  Omtrent  1846  tôt  organist  aangesteld,  —  dit  was 
bij  de  Carlier's  eene  kunsterfenis,  —  vormde  hij  lang- 
zamerhand  een  aantal  zangers,  die  niet  alleen  met  de 
voordracht  van  den  Gregoriaanschen  zang,  maar  ook,  op 
hooge  feestdagen,  met  die  van  de  moderne  muziek  gelast 
waren  ». 
Verder  leert  Benoit,  hoe  Carlier  wel  eens  naar  Gent 
of  naar  Brussel  eene  opéra  of  het  een  of  ander  concert 
ging  hooren  en,  bij  zijn  terugkeer,  daarvan  aan  zijne 
musici  vertelde;  hoe  hij,  Benoit,  eerst  in  1849,  tijdens 
zijne  reis  naar  Brussel,  waar  hij,  voor  de  eerste  maal, 
zijne  composities  aan  Fétis  zou  onderwerpen,  ook 
voor  het  eerst  de  opvoering  eener  groote  opéra, 
Meyerbeer's  Prophète,  bijwoonde,  een  werk  dat  op  zijn 
«  forsch  en  voor  begeestering  vatbaar  gemoed  »  een 
onbeschrijfelijken  indruk  maakte,  dien  hij  ook  niet 
vergat. 
Over  Peter's  letterkundige  opvoeding  weten  wij  zoo- 
veel,  dat  hij,  op  zijn  negende  of  tiende  jaar,  in  den 
cantonalen  wedstrijd  tusschen  de  leerlingen  der  lagere 
scholen  de  gouden  médaille  won  ;  dat  zijn  vader  van 
hem  een  schoolmeester  wilde  maken;  doch  dat  de  jonge 
knaap  bij  het  recepiendarisexamen  de  door  de  leeraars 
der  Liersche  Staatsnormaalschool  gestelde  vragen  met 
