(90) 
een  velletje  wit  papier  beantwoordde,  «  ten  einde... 
maar  niet  te  gelukken  toch  (1)  ». 
Den  3en  September  1850  had  de  prijsuitreiking  plaats 
in  het  alsdan  te  Harelbeke  bestaande  pensionaat.  Op 
het  programma  der  plechtigheid  kon  men  lezen  :  «  La 
musique  est  composée  et  dirigée  par  Benoit,  Pierre, 
élève  de  l'établissement.  Le  directeur,  T.-A.  Iserbyt  (2)  ». 
Fétis  getuigt  (3)  hoe  Benoit,  door  zijn  vader  begeleid, 
hem  te  Brussel  werd  voorgesteld  en  als  leerling  van  het 
Conservatorium  werd  aangenomen.  Fétis  deed  den  jon- 
geling  de  leergangen  van  piano  en  harmonie  volgen  en 
gelastte  zich  zelf  hem  de  compositie  aan  te  leeren.  Twee 
jaar  later  behaalde  Benoit  den  tweeden  prijs  van  harmo- 
nie. In  1854  werd  hem  de  eerste  prijs  toegewezen. 
Hetzelfde  jaar  verwierf  hij  den  prijs  van  contrapunt  en 
fuga.  Het  volgende  jaar  nam  hij  deel  aan  den  kampstrijd 
voor  den  prijs  van  Rome,  en  bekwam  eene  eervolle 
vermelding  met  de  cantate  :  Le  dernier  jour  d'Hercida- 
num  (4). 
(4)  POL  DE  Mont,  t.  a.  p.,  blz.  303. 
(2)  Waarschijnlijk  dezelfde  die  nog  in  d854  «  geheimschrijver  » 
was  van  de  «  Maetschappy  van  Vlaemsche  letteroefening,  onder 
kenzin  :  Vrolyk  overal  »,  en  de  prijskaart  van  ditzelfde.  jaar 
onderteekende. 
(3)  Biographie  universelle  des  musiciens. 
(4)  De  eerste  prijs  werd  behaald  door  Pieter  de  Mol;  een 
tweede  prijs  werd  niet  toegekend  {Le  Guide  musicalfi'i^^Mi  1855). 
