(   103  ) 
tig-e  werk  maakte  een  diepen  indruk.  Al  de  artisten  der 
hoofdstad,  Fétis  aan  hun  hoofd,  zoowel  als  de  Ministers 
Rogier,  Vandenpeereboom  en  Vanderstichelen,  waren 
aanwezig  en  stuurden  den  componist  hiinne  warme 
gelukwenschen  toe  (1).  Minister  Vandenpeereboom  vroeg 
aan  den  jongen  Meester  waarmede  hij  hem  aangenaam 
kon  zijn.  Zonder  aarzelen  vroeg  Benoit  eene  verbetering 
van  positie  voor  zijn  vader,  die  op  dat  oogenblik  de  plaats 
van  ontvanger-sluismeester  bekleedde  te  Sint-Eloois- 
Vijve,  in  West-Vlaanderen.  Aan  dien  vromen  wensch 
werd  dan  ook  voldaan  (2). 
Ofschoon  reeds  in  1862  aangekondigd,  was  het  Requiem 
eerst  voleindigd  in  Februari  1863,  nadat  Benoit  er  twee 
jaar  aan  besteed  had  (3).  Dit  uitgebreid  werk  voor  soli 
gemengd  koor,  groot  orkest  en  harpen,  maakt  het  vierde 
deel  uit  van  de  Tétralogie.  Het  werd  voor  de  eerste  maal 
uitgevoerd,  onder  het  bestuur  van  Fischer,  te  Brussel,  in 
Sinte-Gudula-kerk,  den  23en  September  1863  (4),  ter 
nagedachtenis  der  strijders  van  1830.  Evenals  het  Te 
Deum,  maakte  het  Requiem  grooten  opgang;  vorm,  ge- 
dachte,  middelen  van  uitdrukking,  ailes  werd  nieuw  en 
oorspronkelijk  bevonden. 
(1)  Le  Guide  musical  van  I^O*"  Juli  en  6^"  Augustus  1863. 
(2)  Volgens  Cosyn  (in  Caecilia,  's  Gravenhage,  22en  Maart  1879) 
zou  dit  feil  eerst  later,  tijdens  de  uitvoering  van  den  Lucifer  te 
Brussel,  gebeurd  zijn,  wat  niet  belette,  voegt  Cosyn  er  bij,  dat  de 
Minister  kort  daarna  den  zoon  het  ridderkruis  der  Leopoldsorde 
vereerde  en  dat  Benoit  door  zijne  tusschenkomst  stichter-bestuur- 
der  der  Vlaamsche  Muziekschool  van  Anlwerpen  werd. 
(3)  Le  Guide  musical  van  !«  Mei  4862  en  26*'»  Februari  1863. 
(4)  Ibid.  van  24*"  September  1863  en  l'"October  zelfden  jaargang. 
