(  109  ) 
Y  parviendra-t-il?  Nous  l'espérons,  mais  n'osons  l'affir- 
mer; il  a  d'abord  contre  lui  les  mélodistes  dont  la 
musique  est  toujours  mieux  goûtée  du  public  que  la 
musique  imitative;  ensuite,  il  lui  faut,  pour  produire 
ses  œuvres,  des  centaines  d'exécutants,  chose  qui  ne  se 
trouve  pas  facilement.  »  Wat  de  heer  Dupré,  schrijver 
van  het  artikel  hier  met  «  musique  imitative  »  bedoelt, 
is  voor  ons  een  raadsel.  Benoit  geen  melodisti  Maar  ook 
aan  Beethoven,  aan  Wagner  en  aan  zooveel  anderen 
heeft  men  verweten,  dat  ze  geen  melodisten  waren. 
Dat  het  bijeenbrengen  van  honderden  zangers  veel 
moeilijkheden  oplevert,  staan  wij  gaarne  toe,  doch, 
zooals  we  reeds  zeiden,  was  Benoit  de  man  er  niet  na, 
om  zich  door  hinderpalen  te  laten  afschrikken.  Het 
einde  zag  zijn  werk  bekronen.  En  misschien,  mocht  hij 
juisl  door  dit  groot  getal  uitvoerders,  er  ook  velen  aan 
zijne  meesterlijke  compositiën  interesseeren. 
Einde  April  liet  Benoit,  die  zich  geen  oogenblik  rust 
vergunde,  met  de  medewerking  van  den  Brusselschen 
Cercle  musical  en  de  Gentsche  Société  royale  des  Chœurs, 
opnieuw  verschillende  zijner  werken  hooren,  waaron- 
der  het  achtstemmig  Ave  Maria  en  De  Maaiers  (1). 
Thans  was  de  tijd  aangebroken  waarop  de  Meester 
zich  van  het  terrein  van  het  dramatisch  kerkelijk  orato- 
rium  op  het  gebied  van  het  wereldlijk  oratorium  zou 
verplaatsen. 
In  Juni  1866  wordt  voor  de  eerste  maal  gewaggemaakt 
van  het  oratorium  Lucifer,  gecomponeerd  op  het  gedicht 
van  E.  Hiel  (2). 
(1)  Le  Guide  musical  van  3*"  Mei  1866. 
(2)  Ibid.  van  2len  en  28«n  Juni  1866. 
