(  12i  ) 
aarde  al  de  rampen  van  den  oorlog  los.  Met  het  derde, 
treden  de  legerscharen  op  en  vangt  de  slag  aan  : 
Zie,  als  zeeën,  die  verwoed 
Samen  horten, 
Stormen  en  storten 
Al  de  kohorten 
Elkaar  le  gemoet. 
Daar  verneemt  men  het  «  Hoezee  !  »  der  overwinnaars, 
te  samen  smeltend  met  het  <(  Wee  !  »  der  verwonnelin- 
gen,  het  «  Lof  en  eer,  U,  Jehovah  Sebaoth,  God!  »,  der 
eersten,  en  het  «  gevloekt  zij  't  lot,  gevloekt  bij  God  », 
der  tweeden. 
In  het  vierde  gedeelte,  warrelt  de  Dood  over  het  met 
stervenden  en  gewonden  overdekte  slagveld,  en  zoekt 
eene  moeder  haren  van  dorst  stikkenden  zoon  op.  De 
Spotgeest  die,  het  heele  werk  door,  zijne  akelig  grijn- 
zende  stem  laat  hooren,  roemt  «  het  volbrachte  dagwerk  », 
terwijl  de  «  Geest  der  duisternis  »  de  aarde  aan  Pest, 
Ellende  en  Hongersnood  ten  prooi  geeft.  Als  slotkoor 
treden  «  Geesten  des  lichts  »  op,  smeekend  om  Gelijk- 
heid,  Vrijheid  en  Rede  over  aile  volkbeheer. 
De  Oorlog  moet  aangezien  worden  als  een  der  beste, 
der  machtigste,  der  diepst  doordachte  werken  van  den 
Meester.  0ns  gevoelen  dienaangaande  willen  wij  trachten 
door  een  voorbeeld  te  staven. 
Benoit's  muziek  is  altijd  schilderachtig  ;  en  als  schil- 
der,  —  hoewel  hij  diep  gevoelde,  -  behoort  hij  tôt  de 
school  der  impressionisten.  Wat  hij  schrijft,  zweeft  hem 
voor  het  oog  als  een  panorama;  plastisch  monumentaal 
is  zijne  opvatting. 
