(  126  ) 
over  hen  als  een  zachte  lentewasem  verspreidend,  zel 
het  dichterlijke  tafereel  leven  en  beweging  bij. 
Niets  zoo  sierlijk  als  het  vroeger  door  den  hoorn  aan- 
geslagen  thema,  thans  verbreed  en  door  de  violen  los  en 
lustig  herhaald.  Zoolang  de  volzin  duurt,  verwijlt  de 
componist  in  g  groote  terts,  vier  maten  brengen  hem  in 
es,  en  mannenstemmen  bezingen  op  een  aan  het  hoorn- 
thema  ontleende  motief  de  : 
Heiden 
En  weiden 
Vol  schitterende  kleuren, 
terwijl  vrouwenstemmen  een  breede,  slepende,  gevoel- 
volle  mélodie  aanheffen.  Na  dit  koor,  dat  ook  in  es  sluit, 
gaat  de  Meester,  op  de  woorden  :  «  Tusschen  de  golvende 
voren  »,  enz.,  tijdelijk  over  in  ces,  om  enharmonisch  in  e 
groote  terts  te  treden,  de  twee  tusschen  mannen-  en 
vrouwenstemmen  afwisselende  thema's    te  hernemen, 
op  de  woorden  : 
Onder  den  zoclen 
Adem  der  winden,  enz. 
en  vervolgens  te  dalen  in  c  groote  terts,  om  murmelend, 
geheimzinnig  weer  te  geven  het  «  ronken  en  snorren  », 
het  «  gonzen  en  dommelen  »  van  «  bieën  en  hommelen  en 
muggen  en  torren  »,  crescendo  over  te  gaan  tôt  het  «  luid- 
jubelend  vooglengeschal  »,  en,  bij  de  ontwakende  lente- 
botten,  met  het  gansche  orkest,  onder  het  herhalen  van 
het  hoorn-thema,  los  te  barsten  in  g,  een  blijde  hymne 
aan  te  heffen,  in  geestdrift  te  bezingen  de 
Levensweelde,  liefde,  vrijheid, 
Hemelblijheid 
Overal  ! 
