(  128  ) 
waert,  den  wakkeren,  knappen  zanger,  die  Benoit  steeds 
moedig-  ter  zijde  stond. 
Rijk  aan  muzikale  kleur,  eciit  Vlaamscli  van  aard  is  dit 
werk,  waarin  Benoit  thema's  uit  de  Schelde  en  die  der 
Leie  laat  samenvloeien,  met  «  zijn  »  Wilhelmus  van 
Nassouwen;  wij  zeggen  :  zijn,  want  het  prachtige  slot  van 
het  tweede  deel  van  de  Schelde  is  niet,  zooals  wel  eens 
gezegd  woi'dt,  aan  de  oude  mélodie  ontleend,  maar  gaat 
wel  van  den  Meester  uit  (1). 
Charlotte  Corday,  gesproken  lyrisch  drama  in  vijf  be- 
drijven,  w^oorden  van  Ernest  Van  der  Ven,  naar  Frenzel, 
voor  soli,  koren  en  orkest,  werd  voor  de  eerste  maal 
opgevoerd  op  het  Nederlandsch  Tooneel  te  Antwerpen, 
den  18"!  Maart  1876  (2). 
De  ouverture,  symphonisclie  beschrijving  der  omwen- 
teling,  op  eene  meesterlijke  bewerking  der  Marseillaise 
berustend,  en  de  idyllische  dansmuziek  zijn  algemeen 
bekend,  zoowel  als  de  sinds  lang  populair  geworden 
wals  (3).  Ook  de  beschrijving,  door  den  componist,  van 
(1)  Het  gedicht  van  Ad.  Verriest  staat  gedrukt  in  Rond  den 
Heerd,  Brugge,  1873,  blz.  337.  Over  het  Leielied,  zie  mede 
x\.-J,  CoSYN,  in  den  Vlaamschen  fi^a»5/6ode,d875,blz.418,  vlg.,en 
4897,  blz.  236-238.  De  zang  en  piano-partituur  verscheen  eerst  na 
des  Meesters  dood. 
(2)  Zie  Le  Guide  musical  van  v]0«n  Maart  4876. 
(3)  De  voornaamste  deeleu  van  Benoit's  werk  werden  uitgegeven 
door  de  uitgevers  Schott,  te  Brussel,  als  :  «  Fragments  de  la  partie 
musicale  pouvant  servir  pour  concerts.  »  —  Zie  over,  Charlotte 
Corday,  NicOLAï,  in  Cœcilia,  's  Graveuhage,  4894,  blz,  474  vlg.;  zie 
mede  A.-M,  Oomen  in  den  Vlaamschen  Kunstbode,  4876,  blz.  486, 
en  het  antwoord  der  Redactie. 
